บทที่ 639 ปัญหา

ข่งเสวี่ยที่กำลังชงชาอยู่ได้ยินเฉินจิ่งพึมพำกับตัวเอง ใบหน้าสวยสง่าพลันผุดรอยยิ้มหวานแล้วเอ่ยว่า “สามี ดวงคุณดีมาตลอดเลยนี่คะ ไม่แน่อีกไม่นานก็อาจจะสะสมครบแล้วก็ได้นะ”

เฉินจิ่งได้ยินเช่นนั้นก็ค่อยๆ วางหวงหยกสมัยราชวงศ์หมิงในมือลง แล้วเดินไปซ้อนด้านหลังของข่งเสวี่ย สองแขนโอบเอวคอดบางนุ่มนิ่มของเธอไว้ พลางเอ่ยว่า “จริงๆ ผมรู้สึกว่าดวงตัวเองก็แค่ธรรมดาๆ นะ”

“ที่ไหนกัน คุณดวงดีมากเลยต่างหาก” ข่งเสวี่ยเอาแก้มถูไถกับตัวเฉินจิ่งเบาๆ ราวกับแมวน้อยขี้อ้อน