บทที่ 640 สำนักยุทธ์หลงหัว

เฉินจิ่งเองก็เติบโตมาจากจุดที่เป็นแค่คนธรรมดา หรืออาจจะลำบากกว่าคนทั่วไปเสียด้วยซ้ำ หลายครั้งเขาจึงเข้าใจความคิดของจงเซียวเป็นอย่างดี

แม้ไม่รู้แน่ชัดว่าเธอกังวลเรื่องอะไรอยู่ แต่เขาก็เอ่ยขึ้นว่า "พี่จง เรื่องยื่นเอกสารทางนั้นพักไว้ก่อนเถอะครับ ไปเตรียมการเรื่องอื่นก่อนดีกว่า"

จงเซียวได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจโล่งอก ขอเพียงเฉินจิ่งยังมอบหมายงานให้ทำ นั่นก็นับเป็นข่าวดีที่สุดแล้ว