บทที่ 733 ความพยายามไม่แน่ว่าจะได้ผลตอบแทนเสมอไป

กู่ฉีจื้อจนตรอกแล้วจริงๆ ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ยอมเปิดไพ่หมดหน้าตักตั้งแต่แรกแบบนี้

ต้องเข้าใจก่อนว่าเขามาที่นี่เพื่อขอเงินลงทุน แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเฉินจิ่ง เขากลับโพล่งออกมาตรงๆ ตั้งแต่แรกว่าที่บ้านแทบไม่มีจะกินแล้ว นี่เท่ากับเป็นการผลักตัวเองให้ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบเต็มประตู

แน่นอนว่าในยุคนี้สมัยนี้ ย่อมไม่ถึงขั้นไม่มีข้าวสารกรอกหม้อจริงๆ แต่ในเมื่อกู่ฉีจื้อถึงกับเปรียบเปรยเช่นนี้ ก็แสดงว่าสถานการณ์ของเขาย่ำแย่เข้าขั้นวิกฤตแล้วจริงๆ