บทที่ 734 ตกลงลงตัว

สายที่เฉินจิ่งโทรออกได้รับการตอบรับอย่างรวดเร็ว

เสียงที่เจือด้วยรอยยิ้มของเฉินซือจิ้งดังมาจากปลายสาย “ว่าไงน้องชาย มีอะไรเหรอ”

เฉินจิ่งก็ยิ้มพลางเอ่ยขึ้น “พี่ ตอนนี้พอจะว่างไหมครับ” เขาไม่ได้พูดจาเกรงอกเกรงใจอะไรมากมาย เพราะรู้อยู่แก่ใจว่าตนกำลังโทรมาขอให้เฉินซือจิ้งช่วย