บทที่ 735 คฤหาสน์ตากอากาศ

เมื่อเห็นเฉินจิ่งถูกมองจนถึงกับอึ้งไป ข่งเสวี่ยก็หัวเราะเบาๆ “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ฉันแค่คิดว่าถ้าพูดถึงเรื่องหน้าตาล่ะก็ สามีฉันก็เป็นพระเอกหนังได้สบายๆ เลยนะเนี่ย”

เธอชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ “หรือไม่ก็ไม่ต้องจ้างพระเอกหรอก สามีลงเล่นเองเลยดีไหมคะ”

เฉินจิ่งทั้งขำทั้งทำตัวไม่ถูก ตอบกลับไปว่า “ผมไม่ไหวหรอกครับ นี่ถ่ายหนังนะไม่ใช่ซีรีส์วัยรุ่น ยังไงก็ต้องอาศัยฝีมือการแสดงอยู่ดี”