บทที่ 767 จิตใจอันบริสุทธิ์ดั่งทารก

เมื่อได้ยินคำตอบอันหนักแน่นจากเฉินจิ่ง อารมณ์ของเฉินต้าซานจึงค่อยๆ สงบลงในที่สุด

“เสี่ยวจิ่งบอกว่าไม่ต้องกลัว งั้น…งั้นฉันก็ไม่กลัวแล้ว” เฉินต้าซานลุกขึ้นยืน น้ำเสียงยังเจือสะอื้นอยู่บ้าง แต่ดูท่าทางแล้วก็ไม่ขวัญผวาขนาดนั้นแล้วจริงๆ

ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก โดยเฉพาะฟ่านอวี้เหมยที่น้ำตาไหลพราก มองเฉินจิ่งด้วยความซาบซึ้งใจเต็มเปี่ยม