บทที่ 128 จิ้งจอกน้อย ฉันไม่ไป ต่อไปนี้ฉันเป็นคนของคุณแล้วนะ!

หลังจากพักอยู่ครู่หนึ่ง เมิ่งเฟยก็ยันตัวลุกขึ้นนั่ง จากนั้นจึงเปิดเป้สะพายหลังเพื่อจัดการบาดแผลที่มือขวาของตน

เนื่องจากตอนปีนขึ้นมาเมื่อครู่ออกแรงมากเกินไป บาดแผลบนมือขวาของเขาจึงปริแตกอีกครั้ง ผ้าก๊อซที่พันมือไว้ชุ่มโชกไปด้วยเลือดราวกับถูกจุ่มลงในน้ำเลือดยังไงยังงั้น ทั้งยังมีเลือดหยดติ๋งๆ ไหลออกมาไม่หยุด

เมิ่งเฟยค่อยๆ แกะผ้าก๊อซออกอย่างระมัดระวัง แต่พยายามอยู่สองสามครั้งก็ไม่สำเร็จ บาดแผลในตอนนี้ติดแน่นเป็นเนื้อเดียวกับผ้าก๊อซไปแล้ว หากฝืนดึงออกแรงๆ อาจทำให้เกิดแผลซ้ำซ้อนและทำให้ปากแผลฉีกกว้างขึ้นกว่าเดิม