บทที่ 135 เชี่ยเอ๊ย! ผีหลอกแล้ว!

ลุงเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าค่อยๆ พลิกเปิดสมุดบันทึกในมือ ทุกหน้าที่เปิดออก ร่างกายของเขาก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน หัวใจที่ปิดตายมานานหลายปีพลอยแหลกสลายลงทีละน้อย

เมิ่งเฟยไม่ได้เอ่ยปากรบกวน เขาวางกล่องเหล็กลงบนโต๊ะ แล้วค่อยๆ ถอยหลบไปด้านข้าง หยอกล้อเล่นกับจิ้งจอกน้อยและหมาป่า

ครู่ต่อมา ลุงเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าเริ่มดึงสติตัวเองกลับมาจากความทรงจำอันแสนเจ็บปวด ขอบตาทั้งสองข้างแดงก่ำ เดินตรงเข้ามาหาเมิ่งเฟย สองขาอ่อนยวบทำท่าจะคุกเข่าลง