บทที่ 154 ไม่เอา! ข้าจะนอนกับเจ้า!

จิ้งจอกน้อยสูดหายใจเข้าลึกๆ สะกดอารมณ์ของตัวเองให้สงบลง จากนั้นก็ลากเมิ่งเฟยมาที่ลานหลังบ้าน แล้วชี้ไปยังห้องแถวเล็กๆ ที่เรียงรายอยู่ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเมิ่งเฟยด้วยแววตาเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง

"แกคงไม่ได้… อยากได้บ้านของตัวเองบ้างใช่ไหม?" เมื่อเห็นท่าทางของมัน เมิ่งเฟยจึงเอ่ยถามอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก

จิ้งจอกน้อยพยักหน้ารัวๆ ทันที ใบหน้าปรากฏแววดีอกดีใจอย่างเห็นได้ชัด