บทที่ 155 ไม่มีผู้ชายที่กลัวเมีย มีแต่ผู้ชายที่รักเมีย

เห็นเพียงริมฝีปากของเจ้ากระรอกน้อยบวมเป่งขึ้นมาอีกครั้ง แขวนอยู่บนหน้าเหมือนไส้กรอกอีสานสองท่อนไม่มีผิด

“ฮ่าๆ ดูท่าแฟนแกคงไม่เป็นไรแล้วสินะ นี่มันไม่เจอกันวันเดียวเหมือนผ่านไปสามฤดูชัดๆ เลยนี่หว่า~~~~”

เจ้ากระรอกน้อยเงยหน้ามองเมิ่งเฟยอย่างงงๆ ย่อมไม่เข้าใจมุกแป้กที่เขาเล่นอยู่แล้ว