บทที่ 156 คราวนี้ไม่ใช่กุ้ยโจวเตี๋ยเหมาแล้วนะ!

จังหวะนั้นเอง หูของอารองก็กระดิกได้ยินเสียงฝีเท้าของเมิ่งเฟยนอกลานบ้าน สีหน้าเปลี่ยนไปทันควัน เขายืดหลังตรงแล้วพูดกับอาสะใภ้รองว่า

"พอได้แล้วน่าเธอ! จะไม่จบไม่สิ้นเลยหรือไง กะอีแค่ไหเต้าเจี้ยวใบเดียว ไว้ฉันค่อยเข้าไปซื้อเพิ่มให้ในตำบลก็สิ้นเรื่อง! เรื่องขี้ปะติ๋วแค่นี้เอง อย่ามาจู้จี้เซ้าซี้ได้ไหม!"

พอได้ยินคำพูดของอารอง อาสะใภ้รองก็เดือดดาลขึ้นมาทันที เพิ่งจะอ้าปากเตรียมด่ากราด ก็เห็นเมิ่งเฟยเดินพ้นประตูใหญ่เข้ามาพอดี