บทที่ 195 พบผู้ประสบเคราะห์สองคนโดยบังเอิญ

หลังจากตกตะลึงไปชั่วครู่ เมิ่งเฟยก็สูดหายใจเข้าลึกๆ แม้เขาจะมีสภาพจิตใจที่แข็งแกร่งเพียงใด แต่ก็ยังยากที่จะสงบสติอารมณ์ลงได้ คิดไปคิดมา เขาก็ตัดสินใจปิดไลฟ์สดลงก่อน

เพราะสิ่งที่อยู่ข้างในนี้มันสะเทือนขวัญเกินไปจริงๆ ขืนแพร่งพรายออกไป เกรงว่าจะกลายเป็นเรื่องราวใหญ่โตจนโลกแตกตื่น

ตอนนั้นเอง ลุงพิทักษ์ป่าที่อยู่ข้างๆ จ้องมองซากกระดูกร่างยักษ์ในผนังน้ำแข็งพลางทอดถอนใจ “ยอดเขาไป๋กู่นี่สมชื่อจริงๆ เลยแฮะ ภายนอกดูสวยสดงดงาม แต่ข้างใต้กลับถมทับกันขึ้นมาด้วยซากศพพวกนี้จริงๆ”