บทที่ 242 จานนี้ของนาย...ก็งั้นๆ แหละ

พอเห็นสีหน้าตกตะลึงของผู้เฒ่าหลิว วาตานาเบะ อิจิโร่ก็สะใจเป็นล้นพ้น สีหน้ากลับมาโอหังเหมือนเดิมอีกครั้งแล้วหัวเราะลั่น

"หลิวซัง! นึกไม่ถึงเลยว่าคุณจะรู้จักมีดผัวหลัวเล่มนี้ของผมด้วย! ดี ดีมาก วันนี้จะให้พวกคุณได้เห็นอานุภาพของหนึ่งในสิบสุดยอดมีดแห่งแดนอาทิตย์อุทัย!!"

ดวงตาของวาตานาเบะ อิจิโร่เป็นประกายบ้าคลั่ง มุมปากยกยิ้มเหี้ยมเกรียมขึ้นมาจางๆ