บทที่ 251 พี่เอ็ดขี้ราดกางเกงเหรอ

เมิ่งเฟยลุกขึ้นยืนด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย เขายืนอยู่ตรงประตูแล้วมองออกไปตามทิศทางที่ลมพัดมา

แต่ไกลๆ เขาเห็นเงาของคนผู้หนึ่งกำลังเดินโซเซเข้ามาในหมู่บ้าน หัวโล้นมันปลาบสะท้อนแสงแดดเป็นประกายระยิบระยับ และดูเหมือนว่าบนหลังจะแบกอะไรบางอย่างมาด้วย

“เอ๊ะ? คนๆ นี้ใครกันน่ะ?” เมิ่งเฟยพูดด้วยความประหลาดใจ