บทที่ 258 ปู่รอง VS พี่แบร์ เอาอยู่สบายๆ

“เมิ่ง คุณแน่ใจนะว่าตัวเองเป็นแค่คนหาของป่าจริงๆ น่ะ?” พี่เอ็ดฝืนยิ้มแหย

“ฮ่าๆ จะเป็นอย่างอื่นไปได้ยังไงกันล่ะครับ” เมิ่งเฟยหัวเราะร่วน

“ฉันว่าคุณไม่เหมือนคนหาของป่าเลย เหมือนครูฝึกสัตว์มากกว่า สัตว์ดุร้ายอย่างเสือดาวหิมะคุณยังปราบจนเชื่องได้ขนาดนี้เนี่ยนะ! เทพ! เทพโคตรๆ เลยพับผ่าสิ!” พี่เอ็ดยกนิ้วโป้งให้อย่างจริงใจ