บทที่ 285 แม้แต่รถขนขี้แล่นผ่าน ยังต้องดักชิมดูว่าเค็มหรือจืด

“ฮ่าๆ ถือว่าเอ็งยังพอรู้ประสาบ้าง” ปู่รองหัวเราะด่าอย่างเอ็นดู

ตอนนี้ ขาวัวย่างส่งเสียงฉ่าๆ ดังลั่นอยู่บนเตาไฟ ส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลายฟุ้งกระจาย ผิวด้านนอกถูกย่างจนเหลืองกรอบ ทว่าเนื้อข้างในยังคงนุ่มชุ่มฉ่ำ

เมิ่งเฟยจะคอยพลิกขาวัวทุกๆ หนึ่งนาที เพื่อให้แน่ใจว่าทุกด้านจะโดนความร้อนเสมอกัน