บทที่ 286 ร้องอีกสิ! เดี๋ยวให้ผีลิงยักษ์มาจับตัวไปเลย!

เมื่อได้ยินทั้งสองคนแซว รสชาติในปากของอารองก็เหมือนจะถูกกระตุ้นขึ้นมาอีกรอบ เขาคุกเข่าลงกับพื้นแล้วส่งเสียงโอ้กอ้ากออกมาอีกชุด

เมิ่งเฟยขำจนท้องแทบเกร็ง แต่พอเห็นสภาพทุลักทุเลของอารองแล้วก็ยังเดินเข้าไปตบหลังให้เบาๆ พร้อมกับป้อนน้ำให้หนึ่งอึก ถึงได้รู้สึกดีขึ้นมาก

หลังจากนั่งพักบนเก้าอี้อยู่ครู่หนึ่ง อารองก็เริ่มได้สติ สีหน้าดูดีขึ้นมาพอสมควร ก่อนจะเอ่ยถามอย่างอ่อนระโหยโรยแรง