บทที่ 287 มุ่งหน้าสู่หมู่บ้านฝูซิง

เมื่อเห็นท่าทางน่าสงสารน่าเห็นใจของเจ้ากระรอกน้อย เมิ่งเฟยก็ถอนหายใจออกมาแล้วพยักหน้า

"ก็ได้ แต่ถึงตอนนั้นห้ามวิ่งเพ่นพ่านนะ ที่นั่นนายไม่คุ้นเคย ถ้าหลงขึ้นมาฉันไม่มีปัญญาไปตามหาหรอกนะ"

"อื้อๆ อื้อๆ! ข้าจะว่าง่ายเชื่อฟังไม่วิ่งซนแน่นอน!!" เมื่อเห็นเมิ่งเฟยตอบตกลง เจ้ากระรอกน้อยก็ดีใจจนเนื้อเต้น รีบพยักหน้ารัวๆ