บทที่ 332 ชีวิตอารองแขวนอยู่บนสองเส้นด้าย

เห็นเพียงเมิ่งเฟยกำลังวิ่งหน้าตั้งฝ่าหิมะจากที่ไกลๆ มุ่งตรงมาทางนี้ แม้หิมะใต้เท้าจะหนาถึงระดับหัวเข่า แต่เขาก็ยังคงกวดฝีเท้าวิ่งตะบึงมาอย่างสุดชีวิต

เมื่อแมวป่าลิงซ์เห็นว่ามีคนมาช่วย ในใจก็พลันบังเกิดความหวาดหวั่น ยิ่งพอมองเห็นหน้าตาของเมิ่งเฟยชัดๆ ทั้งร่างก็สั่นสะท้านราวกับถูกฟ้าผ่าใส่

แววตาของมันเผยความหวาดกลัวตามสัญชาตญาณออกมา ทั้งที่เมื่อครู่ตอนเห็นพญาราชาหมูป่า มันยังไม่ตกใจกลัวขนาดนี้เลยด้วยซ้ำ