บทที่ 409 เมิ่งหลงกราบปู่ฉินเป็นอาจารย์

“ปู่ครับ… เอาเป็นว่าปู่ไปเปิดประตูก่อนไหม เรื่องของพวกเราค่อยคุยกันทีหลังก็ได้…” เมิ่งเฟยเอามือปิดปากแอบขำ

ปู่ฉินจนใจ ได้แต่เดินไปเปิดประตูรั้วลานบ้าน

หญิงชราเมื่อครู่เดินเข้ามาในห้อง รื้อค้นบนผ้าห่มอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็หาโทรศัพท์มือถือเจอ