บทที่ 418 ดักแด้หนอนร่านอันน่าสะพรึง

ในที่สุด ด้วยความพยายามอย่างไม่ลดละของทั้งสองคน ก็มองเห็นเส้นผมของเมิ่งหลงโผล่พ้นเปลือกหิมะขึ้นมาจนได้

"ไอ้หลง! พี่หลง!! แกเป็นอะไรไหมวะเนี่ย!!" เมิ่งเฟยตบหัวเมิ่งหลงด้วยความร้อนใจ

เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงตบบนหัว เมิ่งหลงก็สะบัดหน้าอย่างแรง โผล่หน้าขึ้นมาจากเปลือกหิมะทันที