บทที่ 392 ฝันไปเถอะ เขาเป็นของฉัน!

เสิ่นลี่ดูเหมือนจะรู้สึกว่าท่าทางเมื่อกี้ดูไม่ค่อยเป็นผู้ใหญ่ จึงรีบเก๊กสีหน้าใหม่ทันที

จากนั้นเขาก็ยื่นมือไปหาควั่งเหย่อย่างเป็นงานเป็นการพลางพูดขึ้น:

“ได้ยินชื่อเสียงมานาน ม้ามืดที่คว้าการ์ดสำรวจไปรวดเดียวสามใบ”