บทที่ 393 กากบาทตัดกัน งานเข้าไม้แบบจีนล็อกแน่น

ควั่งเหย่เอื้อมมือไปคว้าเจ้าลูกนากขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน พลางลูบหัวเล็กๆ ของมันอย่างเบามือ

เขาหัวเราะในใจพลางคิดว่า…

“ใจเย็นน่า”