บทที่ 498 การเอาชีวิตรอดในป่าดิบชื้นที่ใกล้จะสิ้นสุดลงอย่างยิ่งใหญ่

ควั่งเหย่เห็นว่าพวกลินซังลายจุดยอมเข้าหาตัวเองแล้ว จึงยื่นมือไปลูบหลังเจ้าตัวเล็กเบาๆ

ใครจะต้านทาน "ท่านวดสไตล์ควั่ง" ไหวกันล่ะ เจ้าลินซังลายจุดตัวน้อยหลับตาพริ้มอย่างฟินสุดๆ

อุ้งเท้าเล็กๆ พาดอยู่บนไหล่ของควั่งเหย่อย่างผ่อนคลาย ขยับยุกยิกไปมาเป็นระยะ