บทที่ 505 พบเพื่อนเก่า

ควั่งเหย่ค่อยๆ ลูบขนของกุยซื่ออย่างแผ่วเบา ความอบอุ่นถ่ายทอดผ่านฝ่ามือไป

"ผมไม่คิดแบบนั้นหรอกน่า นายโตขึ้นแล้วนะ มาเจอคราวนี้ ผมรู้สึกเหมือน… พอลูกโตแล้ว พ่อก็ห้ามอะไรไม่ได้ยังไงไม่รู้"

ควั่งเหย่พูดติดขัดไปนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความหมายที่ต้องการสื่อผิดเพี้ยนไป