บทที่ 548 นมอูฐปรับปรุงสูตร

ควั่งเหย่อึ้งไป เขาพูดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่

ไม่นึกเลยว่าจู่ๆ จะโดนรุกกลับแบบตั้งตัวไม่ติด ทั้งที่คนพูดเรื่องนั้นในตอนสะลึมสะลือก็คือตัวเองแท้ๆ

ควั่งเหย่ทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะ ไม่รู้จะวางไม้ไม้วางมือไว้ตรงไหน