บทที่ 64 พี่หัวเกรียนฮันนี่แบดเจอร์

ควั่งเหย่เพียงแค่ปรายตามองก็ดูออกทันทีว่าเสือตัวนี้ไม่ใช่เลี่ยเลี่ย

นอกจากจะไม่ใช่เลี่ยเลี่ยแล้ว มันยังเป็นเสือชีตาห์อีกต่างหาก

คนดูในห้องไลฟ์คงเห็นแค่แวบแรกผ่านเลนส์ถึงได้เข้าใจผิดไปว่าเป็นเสือดาว

ควั่งเหย่ซุ่มตัวหมอบต่ำอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อแน่ใจว่าเจ้าชีตาห์ตัวนั้นไม่ได้สังเกตเห็นเขา จึงค่อยๆ ปรับมุมกล้องหันไปทางมันอย่างระมัดระวัง

และก็เป็นไปตามคาด พอดึงภาพระยะใกล้เข้ามา แฟนคลับสายตาดีในห้องไลฟ์ก็เริ่มเอะใจกันแล้ว

【ทิก้าของฉันอยู่ตงเป่ย: นี่มันไม่ใช่เลี่ยเลี่ยนี่หว่า เสือชีตาห์ชัดๆ!】

【สตรีมเมอร์เคยบอกไม่ใช่เหรอว่าเสือชีตาห์เป็นมิตรกับคนมากกว่าเสือดาว งั้นก็คง-ปัญหาอะไรมั้ง】

【พูดก็พูดเถอะ ตอนสตรีมเมอร์อธิบายคราวก่อนก็นึกว่าตัวเองจะแยกเสือดาวกับเสือชีตาห์ออกแล้วนะ แต่ทำไมพอมาเห็นจริงๆ กลับงงเหมือนเดิมล่ะเนี่ย?】

ควั่งเหย่มองตามสายตาของเจ้าเสือชีตาห์ไป

ไม่ไกลนักมีฝูงอิมพาลาฝูงหนึ่งกำลังกระจายตัวเล็มหญ้าอยู่อย่างเพลิดเพลิน

เสือชีตาห์ล็อกเป้าหมายได้แล้ว

มันกำลังรอจังหวะเหมาะเพื่อพุ่งทะยานไปด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ

ควั่งเหย่จึงปรับมุมกล้องและองศาให้พร้อม เตรียมเก็บภาพนาทีทองของการล่าเหยื่อสุดระทึกขวัญของเจ้าเสือชีตาห์ไว้ให้ดี

ทว่า เหตุการณ์ไม่คาดฝันมักจะเกิดขึ้นแบบไม่ทันตั้งตัวเสมอ

ร่างเตี้ยป้อมสีดำมะเมื่อมร่างหนึ่งพลันก้าวเข้ามาในระยะสายตาของเสือชีตาห์

และโผล่พรวดเข้ามาในเฟรมของห้องไลฟ์ด้วยเช่นกัน

นั่นน่ะเหรอ… พี่หัวเกรียนแห่งทุ่งหญ้า ฮันนี่แบดเจอร์นั่นเอง

มันไม่ได้ตั้งใจจะเดินเข้ามาหาเรื่องใครหรอกนะ แค่บังเอิญเดินหลงเข้ามาเฉยๆ

เจ้าฮันนี่แบดเจอร์ตัวนั้นก้มหน้าก้มตาคุ้ยหาของกินในพงหญ้าจนส่งเสียงฟืดฟาด จมูกเล็กๆ ของมันดมฟุดฟิดไม่หยุดหย่อน อย่าได้ประเมินความมุ่งมั่นของนักล่าสายกินยามอยู่ตรงหน้าของอร่อยต่ำไปเชียว พี่หัวเกรียนตั้งหน้าตั้งตาขุดหาแมลงโอชะหรือหนูที่ซ่อนอยู่ใต้ดินลูกเดียว

มันไม่ได้สังเกตเลยแม้แต่น้อยว่าเสือชีตาห์ที่อยู่ห่างออกไปกำลังส่งสายตาระแวดระวังปนงุนงงมองมาทางนี้

มันยังคงง่วนอยู่กับธุระของตัวเองต่อไป นานๆ ทีจะมีเสียงบ่นพึมพำอย่างหงุดหงิดหลุดออกมา

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์เห็นฮันนี่แบดเจอร์เข้าก็รู้สึกตื่นตาตื่นใจกันใหญ่ เพราะหน้าตามันดูตลกดี

ไม่ต้องพูดถึงทรงผมหัวเกรียนนั่นเลย ขนสีขาวที่ปกคลุมตั้งแต่หัวจรดท้ายนั่นดูขัดตาสุดๆ แต่พอมองไปมองมา ก็ดันเข้ากันได้อย่างประหลาด

ที่สำคัญคือไอ้ท่าเดินต้วมเตี้ยมนั่นน่ะ… จะต่างอะไรกับหมาไส้กรอกกันล่ะเนี่ย!

ควั่งเหย่ลดเสียงลงเป็นกระซิบ

“เจ้านี่คือฮันนี่แบดเจอร์ ฉายาพี่หัวเกรียนแห่งทุ่งหญ้าสะวันนาครับ จุดเด่นที่สุดของมันไม่ใช่ขนาดตัวหรอก แต่มันคืออารมณ์ต่างหาก… เลือดร้อนสุดๆ เลยตัวนี้”

ส่วนเสือชีตาห์ตรงนั้น ก็กำลังจ้องเขม็งตาเป็นมันเลย

【ฮันนี่แบดเจอร์เหรอ? หน้าตาอย่างกวน หัวล้านเลี่ยนมาแต่ไกลเลยว่ะ…】

【ฝันกลางวันแสนสั้น: ดูสายตาเสือชีตาห์สิ รู้สึกว่าเจ้านี่กำลังจะโดนจับแขวนคอบนกิ่งไม้ซะแล้ว】

【คนข้างบน เสือชีตาห์กินเหยื่อบนต้นไม้ไม่เป็นนะเว้ย…】

【ฝันกลางวันแสนสั้น: อุ๊ยๆ! ความรู้แล่นเข้าสมองจริงๆ ด้วยแฮะ!】

ควั่งเหย่กระซิบกับห้องไลฟ์

“เรื่องนี้…ก็ไม่แน่หรอกครับ”

พอกล่าวจบ พี่เสือชีตาห์ก็พุ่งตัวออกไปราวกับสายฟ้าแลบ ชั่วพริบตาเดียวเงาร่างก็พุ่งผ่านหน้าฮันนี่แบดเจอร์ที่กำลังก้มหน้าก้มตาดมกอหญ้าอยู่

คนดูในห้องไลฟ์เริ่มรู้สึกเสียวสันหลังแทนเสือชีตาห์ขึ้นมาตงิดๆ

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่า พี่เสือชีตาห์กลับวิ่งผ่านฮันนี่แบดเจอร์ไปเฉยๆ โดยมุ่งตรงไปยังเป้าหมายคือเจ้าลูกอิมพาลาที่อยู่ไกลออกไป

ฮันนี่แบดเจอร์เงยหน้าขึ้นมาทันควัน หน้าตาเหลอหลาเต็มประดา

เมื่อกี้ตัวอะไรผ่านไปวะ?

ลมทุ่งหญ้านี่แรงจริง พัดซะหัวเกรียนๆ ของพี่แกเย็นวาบไปหมด…

ทางฝั่งลูกอิมพาลาที่ตกเป็นเหยื่อ ยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็โดนเสือชีตาห์ตบคว่ำลงไปกองกับพื้น

ฮันนี่แบดเจอร์ถึงค่อยหันขวับไปมอง ใบหน้าฉายแววไทยมุงอยากรู้อยากเห็นขั้นสุด

ที่แท้ไม่ใช่ลม แต่เป็นเสือชีตาห์นี่เอง!

จากนั้นเสือชีตาห์ก็งับคอลูกอิมพาลา เลือดเริ่มไหลซึม การกะระยะวิ่งร้อยเมตรนี้แม่นยำมาก อาศัยความเร็วปานเหาะจับอาหารมาได้มื้อหนึ่ง

ด้วยความที่รู้ซึ้งถึงนิสัยชอบชุบมือเปิบของ ‘พี่รองแห่งทุ่งหญ้า’ เสือชีตาห์จึงอยากลากเหยื่อเข้าไปในดงหญ้าที่สูงกว่านี้หน่อยเพื่อความปลอดภัย

ใครจะรู้ ฮันนี่แบดเจอร์ที่เมื่อครู่ยังทำตัวเป็นไทยมุงดูท่าจะเลิกหาของกินไปแล้ว สายตามันจับจ้องไปที่เสือชีตาห์ตัวนั้นไม่วางตา ราวกับว่าเสือชีตาห์จะน่าสนใจกว่ามื้ออาหารของมันเสียอีก

มันเดินต้วมเตี้ยมตรงไปหาเสือชีตาห์ ตาเล็กๆ เบิกกว้างจนกลมดิ๊ก

เสือชีตาห์ที่ลากเหยื่ออยู่ย่อมเห็นว่าฮันนี่แบดเจอร์กำลังเดินเข้ามาหา ฮันนี่แบดเจอร์ขึ้นชื่อเรื่องความห้าวเป้ง เลือดร้อนไม่สนโลก มันไม่รู้จักคำว่า ‘กลัว’ เลยสักนิด การหาเรื่องชาวบ้านน่ะเป็นงานอดิเรกของมันอยู่แล้ว

คงเพราะทนดูไม่ได้ที่เสือชีตาห์ตรงหน้าไม่เห็นหัวมันในถิ่นตัวเอง ฮันนี่แบดเจอร์เลยอ้าปากส่งเสียงข่มขู่สารพัด แถมยังแยกเขี้ยวโชว์กรงเล็บแหลมคมใส่เสือชีตาห์อีกต่างหาก

เสือชีตาห์ที่เป็นเหมือนมนุษย์เงินเดือนผู้รักสงบ ปกติแล้วจะไม่หาเรื่องใส่ตัว มีของกินอยู่ในปากก็แค่อยากจะแอบไปกินเงียบๆ คนเดียว มันจึงเลือกที่จะทำหูทวนลม เปลี่ยนทิศทางเดินเลี่ยงออกไป

ใครจะนึกว่าฮันนี่แบดเจอร์จะสาวเท้าเร็วรี่ขึ้นมาขวางหน้าเอาไว้!

พอเสือชีตาห์จะไปทางซ้าย มันก็ดักทางซ้าย เสือชีตาห์จะเลี้ยวขวา ฮันนี่แบดเจอร์ก็แหกปากพลางเปลี่ยนทิศไปดักหน้าอีกรอบ

เสือชีตาห์ตอนนี้สภาพเหมือนเหมียวที่โดนอันธพาลประจำทุ่งหญ้ารังแก-ผิด!

ฮันนี่แบดเจอร์ดูจะสนุกใหญ่ มันยิ่งได้ใจ พยายามจะแย่งลูกอิมพาลาที่ตัวเองไม่ได้หิวเลยสักนิดออกจากปากเสือชีตาห์

เสือชีตาห์เริ่มรำคาญแล้ว มันสะบัดหัวทีเดียว กระชากเหยื่อหลุดจากใต้กรงเล็บของฮันนี่แบดเจอร์

พี่หัวเกรียนเห็นเข้า อ้าวเฮ้ย… โมโหแล้วเหรอ?

ยิ่งชอบใจเข้าไปใหญ่ คราวนี้ใช้สองกรงเล็บพร้อมกันตะปบเข้าใส่เสือชีตาห์ทันที

พี่เสือชีตาห์โกรธจนฟิวส์ขาดแล้วจริงๆ!

มันคงนึกไม่ถึง วันๆ แค่ต้องคอยเป็นพี่เลี้ยงให้พวกไฮยีน่าแย่งของกินก็ช้ำใจพอแล้ว

วันนี้ยังต้องมาเจอไอ้บ้าขาสั้นนี่อีก แถมยังโดนยั่วโมโหสารพัด ศักดิ์ศรีสัตว์นักล่าหายไปไหนหมดวะเนี่ย!

เสือชีตาห์จึงวางเหยื่อลงอย่างสง่างาม นัยน์ตาคมกริบจ้องเขม็งไปยังฮันนี่แบดเจอร์ที่ยังคงทำซ่าอยู่ตรงหน้า

ฮันนี่แบดเจอร์ไม่รู้ชะตากรรมตัวเองเลย ยังคงกระโดดเหยงๆ ส่งเสียงขู่แหลมปรี่ไม่หยุด

ในที่สุดเสือชีตาห์ก็หมดความอดทน ตะปบหลังฮันนี่แบดเจอร์แล้วกดกระแทกพื้นอย่างจัง!

“จี๊ด!!!”

ฮันนี่แบดเจอร์โดนเสือชีตาห์กดติดพื้น หน้าแนบดินไปครึ่งซีก แต่ก็ยังคงจ้องเสือชีตาห์ตาขวางอย่างดื้อดึง

เหมือนจะนึกไม่ถึงว่าหมอนี่จะกล้าลงมือจริงๆ!

เสือชีตาห์มองไอ้ตัวหน้าตาขี้เหร่ที่กำลังคลั่งตรงหน้าด้วยสายตาเย็นชา

คาดไม่ถึงว่าพี่หัวเกรียนจะใจถึงพึ่งได้แถมยังบ้าเลือด ยกกรงเล็บขึ้นมาตะกุยสะเปะสะปะทันที

เสือชีตาห์เผลอคลายแรงลงตามสัญชาตญาณ

พี่หัวเกรียนอาศัยจังหวะนี้พลิกตัวลุกขึ้นยืนได้อย่างรวดเร็ว

ยังไม่หนำใจ พี่หัวเกรียนกระโดดตัวลอย กางกรงเล็บคมกริบ ตะปบเข้าที่ขาของเสือชีตาห์อย่างจัง

เสียงร้องขู่ยิ่งทวีความดุร้ายขึ้นเรื่อยๆ

เสือชีตาห์หลบไม่ทัน ขาโดนกรงเล็บฮันนี่แบดเจอร์ข่วนเป็นรอยเลือดตื้นๆ หลายรอย

คราวนี้เสือชีตาห์ของขึ้นเต็มขั้น

มันส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอ อ้าปากกว้างหมายจะขย้ำฮันนี่แบดเจอร์ให้จมเขี้ยว

ฮันนี่แบดเจอร์เบี่ยงตัวหลบไปด้านข้างอย่างคล่องแคล่ว เสือชีตาห์เลยงับเข้ากับความว่างเปล่า

ทว่ามันก็ตวัดกรงเล็บอันทรงพลังตามติดทันที เกิดลมวูบหนึ่งกวาดไปทางฮันนี่แบดเจอร์

แม้ฮันนี่แบดเจอร์จะตัวเล็ก แต่การเคลื่อนไหวกลับว่องไวนัก มันกลิ้งตัวไปบนพื้น หลบการโจมตีของเสือชีตาห์ได้อย่างหวุดหวิด จากนั้นก็อ้อมไปด้านหลังเสือชีตาห์อย่างรวดเร็วเพื่อเปิดฉากโจมตีอีกรอบ

มันอ้าปากกว้างพุ่งเข้างับหางเสือชีตาห์

เสือชีตาห์สะบัดหางทีเดียว ฮันนี่แบดเจอร์ก็กระเด็นหลุดออกไป ก่อนจะรีบหันกลับมาตั้งท่าคุมเชิง

แววตาของทั้งสองฝ่ายเต็มไปด้วยเพลิงโทสะ -ใครยอมใครแม้แต่ก้าวเดียว ชั่วขณะนั้นเศษหญ้าปลิวกระจาย ทั้งสองผลัดกันรุกผลัดกันรับ ซัดกันนัวเนียจนแทบแยกไม่ออก

แม้ฮันนี่แบดเจอร์จะห้าวหาญ แต่ขนาดตัวและพละกำลังยังห่างชั้นกับเสือชีตาห์อยู่มาก ฟาดฟันกันไปได้ไม่กี่กระบวนท่า มันก็เริ่มหมดแรง ลมหายใจเริ่มหอบกระชั้นถี่ขึ้น

ในที่สุดเสือชีตาห์ก็สบโอกาส พุ่งเข้างับเข้าที่คอของฮันนี่แบดเจอร์เต็มแรง พร้อมทั้งใช้ร่างของตัวเองกดทับฮันนี่แบดเจอร์เอาไว้จนมิด

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สะใจกันถ้วนหน้าทันที!

【นั่นปะล่ะ เสือชีตาห์ตัวนี้ก็มีวันลืมตาอ้าปากได้โว้ย!!】

【เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าซ่า เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน】

【๕๕๕ จะว่าไปเจ้านี่ก็สู้ยิบตาเหมือนกันนะเนี่ย แต่โดนเสือชีตาห์กัดคาคอไว้นานขนาดนี้ คงไปเฝ้าพระอินทร์แล้วมั้ง】

แต่ควั่งเหย่กลับจ้องหน้าจอแล้วเอ่ยเสียงเรียบ

“ก็ไม่แน่เสมอไปหรอกครับ”