บทที่ 73 ตัวอาร์ดวาร์ก

ไม่เพียงแต่เชือกป่านเท่านั้น เซมบายังรอบคอบนำหนังสัตว์มาให้อีกจำนวนหนึ่งด้วย

อันที่จริงมันคือเส้นหนังที่ตัดออกมาจากเศษหนังสัตว์เก่าๆ นั่นเอง

หลังจากผ่านกรรมวิธีพิเศษ เส้นหนังพวกนี้ก็ทั้งนุ่มและเหนียวแน่น แถมยังมีโทนสีเรียบง่ายตามธรรมชาติ ซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของทุ่งหญ้าสะวันนา

ควั่งเหย่เริ่มจับเชือกป่านแต่ละเส้นมาไขว้สลับและถักร้อยเข้าด้วยกัน

ลองจินตนาการดูสิ ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังนั่งขมักเขม้นกับงานถักร้อยอยู่หน้ากล้อง งานฝีมือที่ต้องใช้ความประณีตละเอียดอ่อนขนาดนี้ ควั่งเหย่กลับทำออกมาได้ดูคล่องแคล่วไม่เบา

จะว่าไป มันก็ให้ความรู้สึกขัดแย้งที่มีเสน่ห์ไปอีกแบบ

สาวๆ ในห้องไลฟ์ต่างแพ้ทางความคอนทราสต์นี้เข้าเต็มเปา เพียงชั่วพริบตา ควั่งเหย่ก็ได้ยอดติดตามจากแฟนคลับสาวๆ เพิ่มขึ้นเพียบ

แน่นอนว่าควั่งเหย่ไม่ทันสังเกตเห็นหรอก เขากำลังมีสมาธิอยู่กับการถักเชือกป่านอย่างจดจ่อ

ปลายนิ้วเรียวยาวของเขาขยับไปมา เดี๋ยวอ้อมไปทางนี้ เดี๋ยวสอดขึ้นมาจากทางนั้น พอเจอจุดที่เชือกพันกันเป็นปมหรือดูไม่เรียบ เขาก็จะค่อยๆ แกะและลูบเชือกให้ตรงอย่างใจเย็น

ดูแล้วช่าง… เป็นพ่อบ้านพ่อเรือนเหลือเกิน

หากตอนนี้ควั่งเหย่เหลือบมองห้องไลฟ์สักนิด คงได้เห็นคอมเมนต์จำพวก "ออร่าผัวในฝันชัดๆ" วิ่งพรึ่บพรั่บเต็มหน้าจอแน่

พอตาข่ายเชือกเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง ควั่งเหย่ก็หยิบหนังสัตว์ขึ้นมาจัดการ เขาตัดแต่งเส้นหนังให้มีขนาดใกล้เคียงกัน จากนั้นจึงถักสอดประสานเข้าไปในตาข่ายเชือกป่านอย่างชำนาญ

“ทำแบบนี้จะช่วยเสริมความเหนียวทนทานให้ตาข่าย แถมยังได้ฟีลดิบๆ สไตล์ธรรมชาติด้วยครับ”

มือของควั่งเหย่ทำงานไม่หยุด เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไป พื้นที่ของตาข่ายเชือกค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น รูปร่างก็เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ จากเส้นเชือกป่านธรรมดาในตอนแรก กลายเป็นตาข่ายที่มีขนาดกำลังดีและช่องตาข่ายถี่ห่างพอเหมาะ

สุดท้าย ควั่งเหย่ก็นำปลายอีกด้านของตาข่ายไปผูกยึดไว้กับโครงปีนป่าย

ตอนที่ลุกขึ้นยืน เขารู้สึกตึงไปทั้งหลัง บิดตัวยืดเส้นยืดสายสองสามที ก่อนจะหันไปอุ้มกุยซื่อออกมา

พอกุยซื่อเห็น “บ้านบอลเด็กเล่น” ของตัวเอง ดวงตาของมันก็เบิกกว้างจนกลมดิ๊ก แม้จะยังงงๆ อยู่บ้าง แต่มันก็สัมผัสได้ว่าไอ้สิ่งที่เห็นอยู่นี้ควั่งเหย่ตั้งใจทำให้มันโดยเฉพาะ

ทันทีที่ควั่งเหย่วางมันลงบนพื้น กุยซื่อก็พุ่งพรวดไปที่โครงปีนป่ายทันที!

ถึงจะเป็นการปีนครั้งแรกและดูทุลักทุเลไปหน่อย แต่มันก็ดีใจออกนอกหน้าเห็นๆ มีของเล่นแล้ว คราวนี้ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะว่างจนเบื่อ

กุยซื่อลองเอาขาหน้าแตะคานไม้ท่อนหนึ่งดู พอพบว่ามั่นคงดี มันก็ออกแรงฮึบ โผตัวขึ้นไปทั้งร่าง ตามด้วยการใช้กรงเล็บหน้าทั้งสองข้างเกาะคานไม้ไว้แน่น

แต่ขาหลังของมันยังคงตะเกียกตะกายปั่นอากาศอยู่กลางลม ดูแล้วทั้งลนลานทั้งน่ารักน่าเอ็นดูสุดๆ!

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์เห็นกุยซื่อในสภาพนี้ ต่างพากันพิมพ์คอมเมนต์บอกว่าใจละลายกันเป็นแถบ…

แต่กุยซื่อก็ไม่ใช่พวกที่จะยอมแพ้อะไรง่ายๆ

หลังจากปั่นขาหลังกลางอากาศอยู่สองสามที ในที่สุดมันก็เหยียบลงบนคานไม้อีกท่อนจนได้ แถมยังทรงตัวได้มั่นคงอีกต่างหาก

แต่เจ้าตัวแสบของเราไม่ได้กะจะหยุดอยู่แค่นี้หรอกนะ

มันฮึดสู้ ค่อยๆ ขยับอุ้งเท้า กระดึ๊บไปตามแนวคานไม้ทีละนิด

ทุกครั้งที่ขยับ ตัวน้อยๆ ของมันก็จะโคลงเคลงตามจังหวะ แถมในปากยังส่งเสียงร้อง "เหมียววว" ด้วยน้ำเสียงเด็กน้อยออกมาเป็นระยะ

ควั่งเหย่คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าตัวเล็กที่อายุยังไม่ถึงหนึ่งเดือนตัวนี้ จะมีความอดทนน่าทึ่งขนาดนี้!

แน่นอนว่าเขาไม่เคยตระหนี่คำชมอยู่แล้ว

"กุยซื่อ เก่งมากเลย! ลองข้ามไปเดินเล่นฝั่งตาข่ายเชือกดูไหม?"

ความจริงไม่ต้องรอให้ควั่งเหย่บอก กุยซื่อที่อาศัยความคล่องแคล่วของตัวเอง ก็ปีนไต่ตามปมเชือกข้ามไปเองเรียบร้อย…

นับว่าโชคดีที่ควั่งเหย่ถักตาข่ายได้ความถี่ห่างพอดีเป๊ะ อุ้งเท้าน้อยๆ ของกุยซื่อจึงเกาะตามช่องตาข่ายได้อย่างสบายๆ

เขามองดูมันปีนไต่ไปตามตาข่ายเชือก เดี๋ยวก็ปีนขึ้นไปสองสามก้าว เดี๋ยวก็หยุดนิ่ง

มันเอียงคอสำรวจทุกสิ่งรอบตัวด้วยความอยากรู้อยากเห็น แถมยังยื่นจมูกไปดมกลิ่นของตาข่ายเชือกเป็นพักๆ

ควั่งเหย่สังเกตดู โครงปีนป่ายนี้ถือว่าค่อนข้างมั่นคงดีทีเดียว

แม้จะโดนกุยซื่อทึ้งจนน่วม แต่มีเพียงตาข่ายเชือกเท่านั้นที่แกว่งไกวเบาๆ

ดูท่าแล้ว "บ้านบอลเด็กเล่น" ชิ้นนี้ อย่างน้อยก็น่าจะรองรับกุยซื่อได้จนถึงอายุสามเดือนเลยล่ะ

ถือว่าใช้ได้เลย!

ควั่งเหย่เก็บกวาดเศษขยะที่เหลือจนสะอาดเอี่ยม

เขายืนมองกุยซื่อเล่นอยู่ครู่หนึ่ง ถึงได้อุ้มมันกลับเข้าไปในบ้าน แล้วเตรียมน้ำนมแพะให้หนึ่งขวด

เจ้ากุยซื่อเล่นจนเหนื่อย ความเร็วในการดื่มนมแพะจึงไม่ธรรมดา

แป๊บเดียวก็ฟาดเรียบเกลี้ยงขวด!

เช้านี้ยังพอมีเวลาเหลือ ควั่งเหย่เลยกะว่าจะออกไปเดินเล่นสูดอากาศสักหน่อย

เผื่อจะเจอวัตถุดิบอะไรแปลกใหม่บ้าง

ทันทีที่เดินออกจากบ้านไปถึงต้นไม้เจ้าประจำของเลี่ยเลี่ย เขาก็พบว่ามันกลับมาแล้วจริงๆ

เจ้าตัวยังคงนอนขี้เกียจอยู่เหมือนเคย พอได้ยินเสียงฝีเท้าก็ตวัดสายตาที่ระแวดระวังมองมาทันควัน

แต่พอเห็นว่าเป็นควั่งเหย่ มันก็ดีอกดีใจรีบกระโดดลงมาจากต้นไม้ทันที

แถมคราวนี้ยังเดินวนเวียนคลอเคลียรอบตัวเขาไม่ห่างอีกด้วย

ควั่งเหย่มองท่าทางออดอ้อนนั่นแล้วก็หลุดขำ

"นี่แกนึกว่าตัวเองเป็นแมวไปแล้วจริงๆ สินะ!"

เลี่ยเลี่ยไม่ได้นึกโกรธเคือง จะบอกว่าเป็นแมวก็แมวสิ

มันเอาหัวมาถูไถกับปลายนิ้วที่ห้อยลงมาข้างลำตัวของควั่งเหย่

ควั่งเหย่จึงเกาหัวให้มันตามความเคยชิน

"แล้วน้องชายจอมเหวี่ยงของแกล่ะ?"

เลี่ยเลี่ยเอี้ยวคอหันไปทางส่วนลึกของทุ่งหญ้าสะวันนา

ควั่งเหย่ถามต่อ

"แล้วน้องชายหน้าบึ้งนั่นฟื้นตัวเป็นยังไงบ้าง"

เลี่ยเลี่ยครางหงิงๆ ในลำคอ ควั่งเหย่สัมผัสได้ถึงความยินดีที่สื่อผ่านออกมาขณะที่เขาลูบหัวมัน

ดูท่าทางเจ้าน้องชายหน้าบึ้งจะฟื้นตัวได้ดีทีเดียว

ควั่งเหย่ขยี้หัวเลี่ยเลี่ยอย่างมันมือไปสองที พลางเอ่ยปากชวน

"ผมจะออกไปเดินเล่นหน่อย ไปด้วยกันไหม"

เลี่ยเลี่ยถอยหลังไปสองก้าว

เห็นได้ชัดว่ามันคงเหนื่อยเต็มที และตั้งใจจะกลับขึ้นไปนอนพักบนต้นไม้ต่อ

ควั่งเหย่โบกมือลาเจ้าตัวน้อย แล้วถืออุปกรณ์ไลฟ์เดินมุ่งหน้าไปอีกทาง

ถึงจะไม่เจออะไรตื่นเต้น แต่ถ้าได้เก็บผักเบี้ยใหญ่ติดไม้ติดมือกลับไปเพิ่มตามทางก็ยังถือว่าคุ้มค่า

วินาทีนี้ควั่งเหย่อยากเอาน้ำยาเร่งโตมาราดแปลงผักตัวเองจริงๆ

อยากกินผักที่ปลูกเองจะแย่แล้ว…

จังหวะนั้นเอง ในหน้าจอไลฟ์สดก็มีร่างหนึ่งโผล่พรวดขึ้นมา

ราวกับผุดขึ้นมาจากความว่างเปล่า ทำเอาชาวเน็ตสะดุ้งโหยงกันเป็นแถบ!

ส่วนควั่งเหย่ก็รีบหลบวูบเข้าไปในพงหญ้าข้างๆ อย่างระแวดระวัง พลางจับตาดูร่างนั้นอย่างละเอียด

พอเห็นหน้าตาของอีกฝ่ายชัดๆ เขาก็หลุดขำออกมาทันที

จะว่าไป มาอยู่ทุ่งหญ้าสะวันนาตั้งนาน เพิ่งเคยเห็นตัวนี้เป็นครั้งแรกนี่แหละ

อาร์ดวาร์ก หรือที่เรียกกันติดปากว่า 'หมูดิน' ตัวผสมพันธุ์พิสดารแห่งทุ่งหญ้า

หมูดิน… ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงไม่ติดอันดับหนึ่งใน ‘ห้าสัตว์อัปลักษณ์แห่งแอฟริกา’ กับเขาบ้าง

หรืออาจเป็นเพราะตัวมันมีสีชมพูบาร์บี้กันแน่นะ?

พริบตาที่ควั่งเหย่ซูมกล้องเข้าไปใกล้ เหล่าแฟนคลับในห้องไลฟ์ก็เริ่มอยู่ไม่สุขกันแล้ว

【เฮ้ย! ตัวอะไรวะเนี่ย หน้าตาหยั่งกะเอเลี่ยนแน่ะ】

【เกาตูดแล้วดมฟินสุด: ไอ้ตัวนี้มันดูน่าเกลียดกว่าพุมบ้าอีกไม่ใช่เหรอ!】

【เอิ่ม ขนมันดูแหว่งๆ แฮะ ทำไมไม่เรียกว่าหมูหัวล้านไปเลยล่ะ】

【ฝันกลางวันแสนสั้น: ว่าแต่มันเพิ่งโผล่มาจากไหนเนี่ย ทำไมฉันมองไม่ทัน】

ควั่งเหย่ตอบสั้นๆ แค่สี่คำ

“มันดำดินได้”

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์พากันฮือฮากับคำว่า “ดำดิน” กันยกใหญ่ ต่างพิมพ์บอกให้สตรีมเมอร์อย่าเพิ่งไปไหน ช่วยถ่ายช็อตดำดินให้ดูหน่อย

อันที่จริงควั่งเหย่ก็ไม่ได้กะจะไปไหนอยู่แล้ว นานๆ ทีจะเจอหมูดินสักครั้ง ยังไงก็ต้องเก็บฟุตเทจไว้เยอะๆ หน่อย

หมูดินตัวนี้มีพุงกลมป้อม ปากเหมือนท่อยาวเรียวยื่นไปข้างหน้าเล็กน้อย

มันกำลังดมฟุดฟิดไปมาบนพื้นดินที่ชื้นๆ เหมือนกำลังตรวจจับอะไรบางอย่าง

ทันใดนั้น ดวงตาเล็กจิ๋วของมันก็กลอกไปมา ก่อนจะหยุดชะงักลงที่จุดหนึ่ง

มันเจอกลุ่มเป้าหมายแล้ว

กรงเล็บอันทรงพลังเริ่มตะกุยดิน จากนั้นมันก็ยื่นปากทรงท่อที่ใช้ตรวจจับมุดลงไปใต้พื้น

จังหวะที่มันเงยหน้าขึ้นมา ลิ้นยาวเหยียดที่ชุ่มไปด้วยเมือกเหนียวก็หดกลับเข้าไปอย่างรวดเร็ว

ลิ้นนั่นยาวจนหน้าจอยังเก็บไม่หมด…