บทที่ 100 ระบบ แกกำลังบีบคั้นฉันอยู่ใช่ไหม

เสิ่นหนานจากไปแล้ว เฉินนั่วก็หมดอารมณ์จะนอนต่อ

คดีหวังฉีแปรพักตร์สิ้นสุดลงด้วยการถูกส่งตัวกลับมาของเจ้าตัว

เรื่องนี้ดูเหมือนจะไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็นบนผิวเผิน เสิ่นหนานไม่พูด เฉินนั่วก็ไม่ได้ถาม

บางเรื่องไม่รู้ยังดีกว่ารู้

เฉินนั่วเคยถามเสิ่นหนานว่าจะจัดการกับหวังฉีอย่างไร เสิ่นหนานตอบมาเพียงประโยคเดียวว่า จัดการกับคนทรยศต่อชาติต้องไม่มีการผ่อนปรน

รองรัฐมนตรีเอ็นเอสเอหนึ่งคน ผู้อำนวยการสองคน หัวหน้าหน่วยอีกห้าคนถูกปลด หวังฉีที่เป็นตัวการใหญ่ตายแน่นอน ถือว่าได้ให้คำตอบแก่พี่น้องที่เสียชีวิตและบาดเจ็บไปหลายคนแล้ว

แต่ไม่ว่าจะมองมุมไหน เรื่องนี้ก็ยังมีจุดแปลกๆ อยู่ดี

เดิมทีเขาตั้งใจว่ารออีกสักพัก พอส่งมอบระบบป้องกันโค้ดเนมเสวียนอู่เสร็จ แล้วค่อยเข็นวัสดุคาร์บอนเบสซีสามระดับไพ่ตายออกมา อาศัยความสำคัญของวัสดุ C3 ไปบีบให้ขั้วอำนาจที่คุ้มครองหวังฉีต้องยอมส่งตัวมันออกมา

หรือไม่ก็รอให้เรื่องซาลง หาจังหวะแฮกเครือข่ายของต่างประเทศเพื่อสืบหาเบาะแสที่ซ่อนตัวของหวังฉี แล้วค่อยส่งข้อมูลให้สายลับของเอ็นเอสเอที่แฝงตัวอยู่ต่างแดน ช่วยพวกเขาลากคอหวังฉีกลับมา

คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าจะมีคนใช้วิธีตั้งค่าหัวดึงตัวหมอนี่กลับมาได้

ถือว่าตาข่ายฟ้ากว้างใหญ่ ถึงจะห่างแต่ก็ไม่เคยรอดพ้นสายตาไปได้

คิดอยู่นานสองนานก็คิดไม่ออกว่าใครทำ เฉินนั่วจึงไม่คิดต่อ แต่เตรียมจะหาโอกาสแฮกเข้าไปสืบดูในเว็บไซต์นั้นดูสักหน่อย

เมื่อมาถึงห้องทำงาน เขากึ่งนั่งกึ่งนอนลงบนโซฟา พอคิดในใจเบาๆ หน้าต่างระบบโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้น

โฮสต์: เฉินนั่ว

อายุ: 19

อาชีพ: นักศึกษา, ไรเดอร์ส่งอาหารพาร์ตไทม์

ค่าสถานะ: ความแข็งแกร่งของร่างกาย 8.7, การตอบสนองของระบบประสาท 9.6, ความเร็ว 8.4 (คนปกติทั่วไปคือ 1)

แต้มชื่อเสียง: 1358/1358

สกิล: ฟิสิกส์ระดับมหาวิทยาลัยขั้นศาสตราจารย์, คณิตศาสตร์ระดับมหาวิทยาลัยขั้นแนวหน้าของประเทศ, เศรษฐศาสตร์ขั้นศาสตราจารย์, วิทยาการสารสนเทศ (เขียนโปรแกรม) ขั้นนักวิจัย, ทักษะแฮกเกอร์ระดับตำนาน, ทักษะสถิติขั้นเชี่ยวชาญ, วิชามวยไทเก๊กบู๊ตึ๊งระดับปรมาจารย์, ทักษะการเขียนพู่กันระดับปรมาจารย์, ช่างฟิตระดับยอดฝีมือ…

ไอเทม: บัตรเทพแห่งการเรียนจุติ 4 (ใช้งานได้)/4 (ใบ)

ข้อมูลไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แต้มชื่อเสียง 1,358 แต้ม สามารถสุ่มระดับทองสิบครั้งติดต่อกันได้แล้ว

"ระบบ จัดการสุ่มระดับทองสิบครั้งเลย!"

เฉินนั่วท่องในใจ

ทว่าบนหน้าต่างโปร่งแสงกลับปรากฏตัวอักษรขนาดใหญ่ขึ้นมาว่า สิทธิ์การเข้าถึงไม่เพียงพอ

เฉินนั่วโมโหจนแทบจะกระอักเลือดออกมา

แม่งเอ๊ย ถอดกางเกงรอเก้อแล้วมาบอกว่าเมนส์มา มันจะบัดซบเกินไปแล้วนะ

หลังจากสงบสติอารมณ์ลงได้ เฉินนั่วก็ลองใคร่ครวญดู การสุ่มรางวัลเป็นฟังก์ชันที่เปิดใช้งานหลังจากระบบอัปเกรดจากระดับต้นเป็นระดับกลาง การสุ่มแบ่งออกเป็นสี่ระดับคือ เงิน ทอง เพชร และระดับเทพ

ตอนนี้ระบบอยู่ระดับกลาง จึงสุ่มได้แค่ระดับเงิน การสุ่มระดับทองคงต้องรอให้ระบบอัปเกรดเป็นระดับสูงเสียก่อนถึงจะปลดล็อกได้

เอาเถอะ อุตส่าห์ตั้งตารอ สุดท้ายก็ดีใจเก้อ

กว่าระบบจะอัปเกรดอีกครั้งก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ เก็บแต้มชื่อเสียงไว้ก็ไม่มีประโยชน์ สู้เอามาใช้หาอะไรที่จับต้องได้ดีกว่า เผื่อฟลุกได้สกิลมาสักสามสี่อย่าง จะได้อัปเกรดทันทีเลยไม่ใช่หรือไง

"ระบบ จัดการสุ่มระดับเงินหนึ่งร้อยครั้งรวดมาเลย!"

ถ้าไม่ทำก็ไม่ทำ แต่ถ้าจะทำก็ต้องจัดหนักไปเลย

ตามอัตราความน่าจะเป็นของการสุ่มระดับเงิน อย่างไรเสียก็ต้องมีของดีโผล่มาสักอย่างสองอย่าง ต่อให้ได้บัตรเทพแห่งการเรียนจุติมาสิบใบก็ถือว่าคุ้มแล้ว

"ติ๊ง ระบบสุ่มรางวัลกำลังเริ่มต้น…เริ่มการสุ่มรางวัล…"

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับขยะ 1 ชิ้น!"

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับสกิลการออกแบบยานยนต์ระดับปรมาจารย์!"

…

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับบัตรซูเปอร์เทพแห่งการเรียนจุติ 1 ใบ!"

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับบัตรเทพแห่งการเรียนจุติ 3 ใบ!"

…

สามนาทีผ่านไป การสุ่มร้อยครั้งติดต่อกันก็เสร็จสิ้น

เฉินนั่วจัดแจงดูไอเทมที่สุ่มได้ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความดีใจสุดขีด

สุ่มได้ขยะ 90 ชิ้น, บัตรเทพแห่งการเรียนจุติ 21 ใบ (สุ่มได้ 7 ครั้ง ครั้งละ 3 ใบ), บัตรซูเปอร์เทพแห่งการเรียนจุติ 1 ใบ, สกิลการออกแบบยานยนต์ระดับปรมาจารย์ 1 รายการ, แผนโซลูชันระบบขับขี่อัตโนมัติแบบครบวงจร 1 รายการ

คิดตามอัตราความน่าจะเป็นของการสุ่มระดับเงิน ก็ตรงเผงเลยว่า 90% เป็นขยะ

หรือว่าถ้าสุ่มครบ 100 ครั้ง จะการันตีโอกาส 10% ที่จะได้สกิลหรือไอเทมกันแน่นะ

น่าเสียดายที่เขาไม่มีแต้มชื่อเสียงมากขนาดนั้น ไม่อย่างนั้นคงได้ลองทดสอบดู ถ้าที่คาดเดาไว้ถูกต้องขึ้นมาก็กำไรมหาศาลเลยทีเดียว

เฉินนั่วทยอยตรวจสอบสกิลที่สุ่มได้ทีละอย่าง ผ่านไปไม่กี่นาที สีหน้าของเขาก็เปี่ยมไปด้วยความยินดีระคนความประหลาดใจ

บัตรเทพแห่งการเรียนจุติไม่ต้องพูดถึง ใช้งานได้คุ้มค่าอยู่แล้ว ส่วนบัตรซูเปอร์เทพแห่งการเรียนจุตินั้นเป็นเวอร์ชันอัปเกรดของบัตรเทพแห่งการเรียนจุติแบบธรรมดา คุณสมบัติคล้ายคลึงกัน มีเพียงพลังความเข้าใจและการตระหนักรู้ที่เหนือกว่าแบบธรรมดาถึงยี่สิบเท่า

ของชิ้นนี้ถ้าเอาไปใช้ตอนที่งานวิจัยติดคอขวด รับรองว่าเป็นไพ่ตายชั้นยอดแน่นอน

อย่างที่สองคือสกิลการออกแบบยานยนต์ระดับปรมาจารย์ เมื่อหลอมรวมสกิลนี้เข้ากับทักษะซ่อมรถยนต์ระดับยอดฝีมือที่ได้จากการเช็กอินตอนส่งอาหารก่อนหน้านี้ ตอนนี้เวลามองรถยนต์บนท้องถนน เขารู้สึกว่ามันดูแทบไม่ได้เลยจริงๆ

อย่างสุดท้ายคือแผนโซลูชันระบบขับขี่อัตโนมัติแบบครบวงจร ซึ่งครอบคลุมตั้งแต่เซนเซอร์ ระบบซูเปอร์คอมพิวเตอร์ส่วนกลาง อัลกอริทึม ไปจนถึงเทคโนโลยีการเรียนรู้ด้วยตนเองของเครื่องจักร

ถ้าสร้างระบบปฏิบัติการการขับขี่อัจฉริยะเอโอเอส ระบบปฏิบัติการห้องโดยสารอัจฉริยะเอชโอเอส และระบบปฏิบัติการควบคุมยานยนต์อัจฉริยะวีโอเอสขึ้นมาได้ เขาก็มั่นใจว่าจะตบหน้ารถยนต์อัจฉริยะทั่วโลกได้สบายๆ

ก่อนหน้านี้ส่งอาหารแล้วเช็กอินได้ทักษะซ่อมรถยนต์ระดับยอดฝีมือ ตอนนี้ยังได้สกิลการออกแบบยานยนต์ระดับปรมาจารย์มาอีก สองสกิลนี้สำหรับการออกแบบรถยนต์แล้วช่างเข้าขากันอย่างลงตัวจริงๆ

เขาเคยคุยเรื่องแนวคิดสมองอัจฉริยะกับสี่มหาเทพยุคโบราณ ในนั้นก็มีแผนการออกแบบสัญญาณไฟจราจรและแนวคิดการขับขี่อัจฉริยะรวมอยู่ด้วย

นี่กะจะผูกขาดอยู่กับรถยนต์เลยหรือไงวะเนี่ย

หรือระบบจะรู้เรื่องเหตุการณ์ของเทสลาช่วงนี้เข้า ก็เลยบีบให้เขาหันไปสร้างรถยนต์

ให้ตายสิ ตัวเองเรียนเอกคณิตศาสตร์นะเว้ย

เขาเป็นคนที่เตรียมจะมาพิชิตเจ็ดปัญหารางวัลสหัสวรรษระดับโลกเชียวนะ

แล้วสกิลมันจะคอยเบนเข็มเข้าหาแวดวงยานยนต์ทำไมกันนักหนา

เขาอยากจะเอ่ยปากถามจริงๆ ระบบ แกกำลังบีบฉันอยู่ใช่ไหม

เฉินนั่วหยิบกระดาษจากโต๊ะทำงานขึ้นมาแผ่นหนึ่ง ผ่านไปไม่กี่นาที บนกระดาษเอสี่ก็มีตัวหนังสือเขียนไว้สิบกว่าบรรทัด

ระบบป้องกันโค้ดเนมเสวียนอู่, อัลกอริทึมคอมพิวเตอร์ควอนตัม, งานวิจัยวัสดุคาร์บอนเบสซีสาม และยังมีโครงการสมองอัจฉริยะที่เขาวางแผนไว้ ตอนนี้ยังมีเรื่องรถยนต์อัจฉริยะโผล่มาอีก

ต่อให้แยกร่างเขาออกเป็นแปดส่วนก็ยังทำไม่ทันอยู่ดี

ตอนนี้เขาเชี่ยวชาญสิ่งเหล่านี้แล้ว แต่จะเอามันออกมาอย่างไร เอาออกมาแล้วจะอธิบายยังไง นี่เป็นปัญหาชวนปวดหัวที่สุด

หรือว่าจะลองไปคุยกับอธิการบดีเพื่อขอรับตรงเข้าเรียนต่อปริญญาเอกไปเลยดี จากนั้นพอส่งมอบโครงการเสวียนอู่เสร็จค่อยก่อตั้งบริษัทขึ้นมาใหม่

แล้วค่อยเอาเงินที่หามาได้ไปสร้างห้องแล็บวิจัยสักสองสามแห่งดีไหมนะ