บทที่ 99 คณิตศาสตร์ไร้ประโยชน์งั้นหรือ

"ยุคไหนสมัยไหนแล้ว ยังมีคนบอกว่าคณิตศาสตร์ไม่มีประโยชน์อีกเหรอ!"

"นี่มันอะไรกันเนี่ย กินบนเรือนขี้บนหลังคาชัดๆ หรือเปล่า"

"ฉันชักสงสัยแล้วสิว่าเขากลัวคนอื่นมาเรียนคณิตศาสตร์แล้วจะทำผลงานแซงหน้าตัวเอง เลยแกล้งพูดแบบนี้ออกมา"

"หากินกับสายคณิตศาสตร์แท้ๆ แต่ดันมาทุบหม้อข้าวคณะคณิตศาสตร์ซะงั้น เหอะๆ…"

นี่คือกลุ่มคนที่ไม่ชอบขี้หน้าเฉินนั่ว ไม่ว่าจะยังไงก็ขอให้ได้ใส่ร้ายป้ายสีไว้ก่อน

ในกลุ่มนี้มีทั้งคนที่เรียนเอกคณิตศาสตร์ และชาวเน็ตที่ไม่รู้ประสีประสาปะปนอยู่ด้วย

"พวกข้างบนน่ะ ต่อให้สมองกลวง ก็น่าจะเล่นเน็ตเป็นบ้างนะ ทฤษฎีบทของโจวถูกเสนอมาตั้ง 30 ปี ความเป็นอนันต์ของจำนวนเฉพาะคู่แฝดก็ถูกเสนอมาตั้ง 170 ปีแล้ว ก่อนที่เฉินนั่วจะพิสูจน์ได้ ก็มีแค่อาจารย์จางถังที่พอจะพิสูจน์ไปได้บ้าง พรสวรรค์ระดับเฉินนั่วเนี่ยนะจะมากลัวพวกนาย?"

"นั่นสิ พวกนายกำลังดูถูกพรสวรรค์ของเฉินนั่ว หรือกำลังยกหางให้ตัวเองกันแน่"

"อีกอย่าง เขาบอกว่าถ้าจะสมัครเรียนสาขาคณิตศาสตร์บริสุทธิ์ให้คิดดูดีๆ ไม่ได้หมายถึงคณิตศาสตร์ทั้งหมดเสียหน่อย อย่าเอาแค่บางส่วนมาเหมารวมแล้วจงใจปั่นกระแสสิ!"

กลุ่มนี้คือกลุ่มแฟนคลับผู้ภักดีของเฉินนั่ว

"เฮ้อ แต่ฉันว่าเฉินนั่วพูดถูกนะ สาขาคณิตศาสตร์น่ะสำคัญมากจริงๆ แต่วงการคณิตศาสตร์บริสุทธิ์มันต้องพึ่งพรสวรรค์ล้วนๆ เลย ฉันจบเอกคณิตศาสตร์บริสุทธิ์ปี 2008 ตอนนี้ขับรถรับส่งผู้โดยสารอยู่เนี่ย"

"เวรละ ฟังพี่พูดแบบนี้แล้ว ผมชักรู้สึกว่าเรียนจบปุ๊บก็เตะฝุ่นปั๊บเลยว่ะ!"

"จะเลือกเรียนสาขาอะไรก็ดูที่ความชอบตัวเองสิ ใครจะพูดอะไรก็ช่างเขา ไม่ใช่ว่าต้องเชื่อไปหมดซะหน่อย!"

ทั้งสองฝ่ายเปิดศึกปะทะคารมข้ามโลกออนไลน์ โดยมีชาวเน็ตอีกกลุ่มแทรกตัวเข้ามาตัดพ้อชีวิต ข้อความคอมเมนต์บนแพลตฟอร์มถ่ายทอดสดพุ่งพรวดทะลุหลายแสนข้อความในชั่วพริบตา

เมื่อเห็นว่าข้อพิพาทเริ่มบานปลาย แพลตฟอร์มถ่ายทอดสดจึงไม่มีทางเลือกอื่น จำต้องปิดฟังก์ชันคอมเมนต์วิ่งผ่านหน้าจอจากหลังบ้าน

"ผมขออวยพรให้หัวเซี่ยแห่งนี้ วิทยาการและเทคโนโลยีเจริญรุ่งเรือง ทุกคนเก่งกล้าสามารถดั่งมังกร…"

รายการเสียงสะท้อนเยาวชนหัวเซี่ยเทปนี้จบลงท่ามกลางคำอวยพรของเฉินนั่ว

ผู้ชมยังคงอาลัยอาวรณ์ไม่อยากลุกจากที่นั่ง เสียงปรบมือดังกึกก้องขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า

ณ หลังเวทีของทีมงานรายการ สายตาทุกคู่ต่างจับจ้องไปที่ผู้กำกับ

"ผู้กำกับครับ เรตติ้งสูงสุดแตะ 7.19% ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 6.68% ครับ!"

สิ้นเสียงรายงาน หลังเวทีก็ระเบิดเสียงเฮลั่นจนแทบถล่มทลาย

เรตติ้ง 7.19% ตัวเลขนี้ทำลายสถิติประวัติศาสตร์ของรายการวาไรตีโชว์ไปแล้ว

ต้องรู้ก่อนนะว่ารายการที่เรตติ้งสูงสุดของหัวเซี่ยคือรายการข่าวตอนหนึ่งทุ่มที่ 11.8% พยากรณ์อากาศ 5.35% แต่รายการเทปนี้กลับแซงหน้ารายการระดับท็อปสองของหัวเซี่ยไปเรียบร้อยแล้ว มันช่างเหลือเชื่อจริงๆ

รายการเสียงสะท้อนเยาวชนหัวเซี่ยตั้งแต่เริ่มออกอากาศมาจนถึงตอนนี้ เรตติ้งสูงสุดเคยทำได้แค่ 1.89% เท่านั้น

รายการยอดฮิตทั้งหลายอย่าง Running Man, ชิงชุน หรือเทียนเทียนเซี่ยงซ่าง เอาเรตติ้งมารวมกันยังสู้เทปคืนนี้คืนเดียวไม่ได้เลย

7.19% อดีตไม่เคยมีมาก่อน อนาคตก็พูดยาก

แต่อย่างน้อยตลอดช่วงเวลาอันยาวนานหลังจากนี้ ตัวเลขนี้จะเป็นเพดานสูงสุดของเรตติ้งรายการวาไรตีไปอีกนาน

เสี่ยวซาเดินเคียงข้างเฉินนั่วกลับมาที่หลังเวที เสียงเฮและเสียงปรบมือของทีมงานรายการสื่อถึงคำขอบคุณอย่างสุดซึ้งต่อตัวเขา

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เฉินนั่วกับเสี่ยวซาก็เดินออกจากตึกสถานีโทรทัศน์ส่วนกลาง

ทั้งสองหาร้านอาหารเล็กๆ สั่งปิ้งย่างมากินกันอย่างเอร็ดอร่อย

"เฉินนั่ว เรื่องที่คนเถียงกันบนเน็ต นายจะไม่แก้ต่างหน่อยเหรอ"

"มีอะไรต้องแก้ต่างล่ะครับ ใครอยากสมัครเรียนอะไรก็สมัครไปสิ นั่นมันอิสระของทุกคน ผมแค่พูดเตือนในมุมมองและการรับรู้ของผมเฉยๆ อีกอย่างสิ่งที่ผมพูดก็คือความจริงนี่ครับ"

"นายไม่กลัวพวกถ้อยคำรุนแรงหรือคำด่าทอบนเน็ตเลยเหรอ"

"เหอะ อยากด่าก็ด่าไปสิครับ เนื้อไม่ได้หลุดหายไปสักชิ้น ไม่เห็นก็ไม่รำคาญใจ!"

"ใจถึงจริง!"

เสี่ยวซายกนิ้วโป้งให้

พอกินอิ่มหนำสำราญแล้ว เสี่ยวซาก็ขับรถมาส่งเฉินนั่วถึงหน้ามหาวิทยาลัยหัวชิงด้วยตัวเอง

เฉินนั่วยืนอยู่หน้าประตูใหญ่ ลองคิดดูแล้ว เวลานี้รูมเมตที่หอพักคงหลับกันหมดแล้ว เขาจึงตัดสินใจไปนอนค้างที่ตึกเล็กสักคืน อย่างไรเสียที่นั่นก็มีห้องพักของเขาอยู่

ประเด็นเรื่องคณิตศาสตร์ไร้ประโยชน์ที่ถกเถียงกันบนอินเทอร์เน็ตมาทั้งคืนจู่ๆ ก็เงียบสงบลง

เพียงเพราะโพสต์สองโพสต์เท่านั้น

โพสต์แรกเป็นของซุนปิน นักวิชาการด้านคณิตศาสตร์ที่อายุน้อยที่สุดของสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์ ใจความสำคัญระบุว่า สาขาคณิตศาสตร์บริสุทธิ์มีความสำคัญอย่างยิ่งแต่ต้องตัดสินใจอย่างรอบคอบ ไม่ใช่ว่าไม่ต้องการคน เพียงแต่ต้องการนักศึกษาที่มีพรสวรรค์ขั้นสุดยอดระดับหัวกะทิเท่านั้น

ระดับนักวิชาการแห่งสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์ออกโรงมาแสดงความเห็นในทิศทางเดียวกันด้วยตัวเอง เสียงวิพากษ์วิจารณ์บนโลกออนไลน์จึงพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุดใหม่อีกครั้งเพราะโพสต์นี้

หลังจากนั้น โพสต์ที่แจกแจงอัตราการได้งานทำของสาขาคณิตศาสตร์บริสุทธิ์จากมหาวิทยาลัยชั้นนำสิบอันดับแรกของประเทศตลอด 3 ปีที่ผ่านมาก็ปรากฏขึ้นมา

หัวชิง 17.8% มหาวิทยาลัยจิง 15.2%… ส่วนที่แย่ที่สุดอยู่ที่ราว 8% เท่านั้น ซึ่งตัวเลขนี้หมายถึงคนที่ทำงานตรงสายในแวดวงคณิตศาสตร์

นี่ขนาดเป็นมหาวิทยาลัยท็อปสิบของประเทศ อัตราการได้งานยังต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดนี้ แล้วมหาวิทยาลัยอื่นจะเหลืออะไร

ชาวเน็ตเพิ่งจะนิ่งเงียบลงไป คลิปวิดีโอตัดต่อสั้นๆ จากรายการเสียงสะท้อนเยาวชนหัวเซี่ยก็ถูกปล่อยออกมา

การกล่าวสุนทรพจน์ของเฉินนั่ว ผสานเข้ากับภาพสารคดี อารมณ์ที่ถ่ายทอดออกมาและความรู้สึกที่ปะทะเข้ามาตรงๆ ช่างยอดเยี่ยมไร้ที่ติ

กระแสชื่นชมหลั่งไหลมาอย่างล้นหลาม หลังปล่อยคลิปไปเพียงครึ่งชั่วโมง ยอดเข้าชมก็พุ่งสูงถึง 20 ล้านครั้งอย่างน่าสะพรึงกลัว คอมเมนต์และข้อความวิ่งบนหน้าจอยังทะลุ 2 ล้านข้อความเข้าไปแล้ว

"พอดูจบ ฉันบอกได้คำเดียวเลย เสียดายที่ตัวเองไร้การศึกษา มีแต่คำว่าเชี่ยเอ๊ยที่ใช้หากินได้ทั่วหล้า!"

"ดูปราดเดียวก็รู้ว่าท่านไม่ธรรมดา ไม่ใช่เทพก็ต้องเป็นเซียน หากไม่มีลูกบอลสองลูกคอยถ่วงร่างไว้ ป่านนี้คงเหาะขึ้นฟ้าไปแล้ว"

อินฟลูเอนเซอร์ชื่อดังบนเวยปั๋วที่มีผู้ติดตาม 20 ล้านคนโพสต์ข้อความหนึ่งทิ้งไว้ ซึ่งทีมงานรายการได้ปักหมุดไว้บนสุดของช่องคอมเมนต์ ถือเป็นคำวิจารณ์อย่างเป็นทางการต่อการพูดของเฉินนั่วเลยทีเดียว

"ดูคลิปสั้นนี้จบ ฉันเหมือนได้ข้ามผ่านอุโมงค์แห่งกาลเวลา ได้มองดูภาพเหตุการณ์เหล่านั้นผ่านมุมมองของพระเจ้า ในใจเปี่ยมไปด้วยความคับแค้นต่อประวัติศาสตร์และเปี่ยมด้วยความหวังต่ออนาคต หัวเซี่ยสู้ๆ!"

ทว่าในเวลานี้ เฉินนั่วตัวเอกของเรื่องกลับถูกเสิ่นหนานปลุกกระชากขึ้นมาจากห้วงนิทรา

"เชี่ยเอ๊ย นายจะทำอะไรกันแน่เนี่ย มารบกวนการนอนแต่เช้าตรู่มันเท่ากับปล้นชิงฆาตกรรมชัดๆ รู้บ้างไหมเนี่ย!"

เฉินนั่วหงุดหงิดอยู่บ้าง อุตส่าห์สะสางเรื่องราวทั้งหมดจนเสร็จ นานๆ ทีจะได้นอนตื่นสายสักครั้ง แต่สุดท้ายกลับถูกเสิ่นหนานลากลุกขึ้นมาจนได้

"เจอพวกเอ็นเอสเอทีไร ไม่เคยมีเรื่องดีเลยสักครั้ง!"

"พอได้แล้ว เลิกบ่นเถอะ ฉันมีเรื่องจะถามนาย!"

เสิ่นหนานมีสีหน้าเคร่งขรึม ดวงตาทั้งคู่จับจ้องเฉินนั่วเขม็ง

"หวังฉีกลับมาแล้ว!"

"กลับมาแล้วเหรอ กลับมาได้ยังไง พวกเอ็นเอสเอในต่างแดนเจ๋งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่นี่มันเรื่องของเอ็นเอสเอพวกนาย แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผมด้วย"

เฉินนั่วสะดุ้งตื่นเต็มตา รู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง

"สองสามวันก่อน ในดาร์กเน็ตระดับโลกจู่ๆ ก็มีเงินรางวัลค่าหัวหนึ่งร้อยล้านโผล่มา เป็นค่าหัวของหวังฉี จากนั้นกลุ่มทหารรับจ้างกลุ่มหนึ่งก็จับตัวเขาได้แล้วพามาส่งที่ชายแดน ก่อนจะแจ้งหน่วยลาดตระเวนชายแดนของเรา"

เฉินนั่วสงสัย "ดาร์กเน็ตเหรอ ดาร์กเน็ตไม่ได้อยู่ใต้สังกัดส่วนที่ห้าของพวกนายหรอกเหรอ คุณเสิ่น ถึงขนาดนี้เลยเหรอ ดาร์กเน็ตของพวกนายก็เป็นถึงแผนกหนึ่งของเอ็นเอสเอ ยังต้องพึ่งพาเงินรางวัลค่าหัวมาหารายได้พิเศษอีกเหรอ"

"เฮ้ย ไม่สิ นายหมายความว่ายังไง เรื่องนี้คงไม่ได้สงสัยว่าผมเป็นคนทำหรอกนะ!"

"นายคิดว่าไงล่ะ"

"ผมขอเตือนนายเลยนะ นี่มันใส่ร้ายชัดๆ เห็นแก่ความสัมพันธ์ของเราสองคน ครั้งนี้ผมจะไม่ถือสา แต่ถ้ามีครั้งหน้า อย่าหาว่าเพื่อนไม่ไว้หน้านะ"

ตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามา เสิ่นหนานไม่เคยละสายตาไปจากใบหน้าของเฉินนั่วเลย จากการวิเคราะห์อย่างมืออาชีพของเขา เฉินนั่วไม่ได้ดูเหมือนกำลังโกหก

การที่เขาสงสัยเฉินนั่วนั้นมีเหตุผลรองรับ เพราะเฉินนั่วเคยบอกไว้ว่าหากเอ็นเอสเอจัดการไม่ได้ เขาจะใช้วิธีของตัวเอง

หลังจากเรื่องเงินรางวัลค่าหัวแดงขึ้นมา พวกเขาได้ตรวจสอบเส้นทางการเงินในบัญชีของเฉินนั่วแล้ว ประวัติการทำธุรกรรมไม่มีความผิดปกติใดๆ เลย

เฉินนั่วเป็นอัจฉริยะอย่างแท้จริง และเบื้องบนก็ยอมรับในตัวเขาเป็นอย่างมาก

แต่หากเรื่องนี้เป็นฝีมือของเฉินนั่วจริงๆ ละก็ เฉินนั่วอาจจะต้องโทษจำคุกตลอดชีวิต

ส่วนมุกตลกในเน็ตที่ว่า ถ้าขโมยเครื่องพิมพ์หินกลับมาได้สักเครื่อง ตัวเองคงได้ยืนรับลมริมทะเลดูตัวเองถูกยิงเป้าอะไรทำนองนั้น มันไร้สาระทั้งเพ

คิดว่ากฎหมายมีไว้ประดับฉากหรืออย่างไร หากทุกคนทำแบบนี้กันหมด ข้อพิพาททางการเมืองก็คงปะทุขึ้นมาตลอดเวลาอย่างแน่นอน

เรื่องพรรค์นี้หากทำได้ครั้งหนึ่ง ย่อมมีครั้งที่สองและครั้งที่สามตามมา เกิดวันดีคืนดีเจ้าหมอนี่ไม่สบอารมณ์ผู้นำคนไหนขึ้นมาแล้วตั้งค่าหัวในดาร์กเน็ตจะทำอย่างไร

นี่คือกฎกติกามืด หากเกิดเรื่องขึ้นมาแล้วหันไปตั้งค่าหัวในดาร์กเน็ตกันหมด โลกใบนี้คงโกลาหลวุ่นวายจนกู่ไม่กลับแน่

"เอาละ ในเมื่อเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนาย ฉันก็วางใจแล้ว!"

หลังจากคุยกันต่ออีกสองสามนาที เสิ่นหนานก็เอ่ยลา เมื่อเดินไปถึงหน้าประตู เขาก็พูดขึ้นมาอย่างกะทันหัน "เฉินนั่ว เรื่องนี้ทำได้ยอดเยี่ยมมาก ขอบใจนายนะ!"

เฉินนั่วชะงักไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ย "นายจำคนผิดหรือเปล่า ถ้าจะขอบคุณ นายควรไปขอบคุณพวกผู้ผดุงความยุติธรรมเหล่านั้นโน่นสิ!"

"หึๆ…"

เมื่อมองตามแผ่นหลังของเสิ่นหนานที่เดินจากไป เฉินนั่วเองก็ครุ่นคิดอยู่เงียบๆ ในใจ