บทที่ 443 ศาสตร์แห่งฉีหวงและเคล็ดวิชาต่อกระดูก

“นอนนิ่งๆ สิ เดี๋ยวผมป้อนเอง!”

เฉินนั่วก้าวเข้าไปกดตัวลั่วชิงซือที่กำลังจะยันกายลุกขึ้นไว้ เขาตักโจ๊กจากชามบนโต๊ะขึ้นมาหนึ่งคำ จ่อปากเป่าเบาๆ แล้วยื่นไปที่ริมฝีปากของเธอ

ทว่าวินาทีถัดมา เฉินนั่วพลันได้สติ มือที่ยื่นออกไปชะงักค้างอยู่กลางอากาศ ใบหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที