บทที่ 444 สารภาพรัก

“นอนลงเฉยๆ ผมป้อนเอง!”

เฉินนั่วก้าวเข้าไปกดตัวลั่วชิงซือที่พยายามจะยันกายลุกขึ้นไว้ เขายกชามโจ๊กบนโต๊ะมาตักขึ้นมาช้อนหนึ่ง เป่าเบาๆ แล้วจ่อไปที่ริมฝีปากของลั่วชิงซือ

วินาทีถัดมา เฉินนั่วพลันได้สติ มือที่ยื่นออกไปชะงักค้างอยู่กลางอากาศ หน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที