บทที่ 471 เพียงหนึ่งความคิดคือสวรรค์ เพียงหนึ่งความคิดคือนรก

เฉินนั่วปฏิเสธโจวเจิ้งเฟิงอย่างไร้เยื่อใย

ถ้าไม่ใช่เพราะยังอยู่บนรถ เขาคงถีบไอ้บ้านี่ลงไปแล้ว

“ศาสตราจารย์เฉิน เดี๋ยวกลับถึงในเมือง ผมเลี้ยงข้าวคุณเอง!”