บทที่ 472 พวกเขาอาจไม่รับ แต่เราจะละเลยที่จะให้ไม่ได้

บรรยากาศภายในห้องทำงานคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยหัวชิงกลับดูอึดอัดชอบกล

เฉินนั่วนั่งจิบชาอย่างสบายอารมณ์ ในขณะที่เว่ยเฟิงทำหน้าตายสนิท ส่วนเจียงซ่วยกับเสิ่นหมิ่นต่างจ้องมองเว่ยเฟิงด้วยความประหม่า

ไม่ว่าเว่ยเฟิงจะตัดสินใจอย่างไร เฉินนั่วก็ไม่มีทางเข้าไปก้าวก่าย