บทที่ 86 คำยินดีจากสองผู้ยิ่งใหญ่แห่งเหรียญฟีลด์ส

กลุ่มตรวจสอบความถูกต้องซึ่งประกอบด้วยศาสตราจารย์จากสิบมหาวิทยาลัยชั้นนำเพิ่งก้าวเข้ามาในห้องประชุม

เจ้าหน้าที่ผู้ดูแลการประชุมก็นำกระบวนการพิสูจน์ที่พิมพ์เสร็จเรียบร้อยมายื่นส่งให้ทันที

เหล่าศาสตราจารย์สามสี่สิบคนถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่มแล้วเริ่มลงมือตรวจสอบโดยไม่รอช้า ส่วนผู้ยิ่งใหญ่ทั้งห้าท่านกับบอสใหญ่แห่งกระทรวงศึกษาธิการต่างพากันจ้องมองเฉินนั่วด้วยสายตาเป็นประกาย

"ผู้อาวุโสทุกท่านครับ มองผมขนาดนี้ทำไมเหรอครับ"

เฉินนั่วถูกจ้องจนรู้สึกอึดอัดไปหมด ถ้าเป็นสาวสวยมาจ้องแบบนี้ก็ว่าไปอย่าง

"ฮ่าๆ…"

จู่ๆ ฉู่ซิวถงก็ระเบิดเสียงหัวเราะลั่น เสียงหัวเราะที่ดังขึ้นกะทันหันทำเอาทุกคนที่กำลังก้มหน้าก้มตาคำนวณถึงกับชะงักไปตามๆ กัน

"ดี ดีมาก เฉินนั่ว ตาแก่อย่างฉันมองคนไม่ผิดจริงๆ!"

อาจารย์ฉู่ตบไหล่เฉินนั่วเบาๆ แล้วกล่าวต่อ "ครั้งแรกที่ตาแก่อย่างฉันเห็นพาร์ตสร้างแบบจำลองของเธอในการแข่งขัน ฉันก็รู้แล้วว่าพรสวรรค์ทางคณิตศาสตร์ของเธอสูงส่งเหลือเกิน นึกไม่ถึงเลยว่าหลังแข่งเสร็จแค่ครึ่งเดือนเศษ เธอจะพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวได้สำเร็จ!"

"แล้วพอยังไม่ทันถึงหนึ่งเดือน ก็พิสูจน์ความเป็นอนันต์ของจำนวนเฉพาะคู่แฝดได้อีก พรสวรรค์ทางคณิตศาสตร์ของเธอนี่มันเกิดมาเพื่อคณิตศาสตร์ชัดๆ"

เฉินนั่วหัวเราะเจื่อนๆ พลางกล่าว "อาจารย์ฉู่ครับ ความเป็นอนันต์ของจำนวนเฉพาะคู่แฝดยังไม่ผ่านการตรวจสอบเลยนะครับ"

ฉู่ซิวถงส่ายหน้าแล้วยิ้มโดยไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ

"อาจารย์ฉู่ นึกเสียดายบ้างไหมครับ ถ้าวันนั้นรับเฉินนั่วเข้าเป็นลูกศิษย์ในสังกัด นั่นคงเป็นโชคดีมหาศาลเลยทีเดียว"

หวังซื่อเฉิงรับช่วงคุยต่อแล้วเอ่ยแซวขำๆ

"ฮ่าๆ จะบอกว่าไม่เสียดายเลยก็คงโกหก แต่ตราบใดที่เฉินนั่วสร้างผลงานได้ สามารถทำประโยชน์ให้วงการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของหัวเซี่ยได้ จะอยู่ใต้สังกัดใครมันก็เหมือนกันทั้งนั้นแหละ!"

ความใจกว้างของฉู่ซิวถงทำเอาทุกคนรู้สึกเลื่อมใสจากใจจริง หากเป็นพวกเขาเองคงทำใจยอมรับอย่างเปิดกว้างขนาดนี้ไม่ได้แน่

"เสี่ยวเฉิน จากนี้ไปเธอต้องคอยจับตาดูเฉินนั่วเป็นพิเศษนะ ด้วยพรสวรรค์ของเขา อีกไม่นานคงแซงหน้าพวกเราแล้วล่ะ!"

เฉินนั่วได้ยินอาจารย์ฉู่เรียกบอสใหญ่แห่งกระทรวงศึกษาธิการว่าเสี่ยวเฉินก็ถึงกับมุมปากกระตุก

อาจารย์ฉู่อายุแปดสิบกว่าปีแล้ว อยู่ที่นี่ท่านมีอาวุโสสูงสุด และทำคุณประโยชน์ให้ประเทศมากที่สุด การจะเรียกบอสใหญ่ว่าเสี่ยวเฉินจึงไม่มีอะไรไม่เหมาะสมแม้แต่น้อย

เฉินโปตกตะลึงอยู่ในใจ แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

การเรียนรู้มีก่อนหลัง ศาสตร์แต่ละแขนงมีความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง แม้เฉินนั่วจะพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวกับความเป็นอนันต์ของจำนวนเฉพาะคู่แฝดได้ แต่นั่นก็เป็นเพียงเรื่องในแวดวงทฤษฎีจำนวน การจะบอกว่าจะแซงหน้าเหล่านักวิชาการระดับราชบัณฑิตได้ในเวลาสั้นๆ มันจะไม่เกินจริงไปหน่อยหรือ

ความคิดของเขา ฉู่ซิวถงย่อมรู้อยู่แก่ใจ แต่ท่านก็ไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม

เมื่อก้าวมาถึงระดับอย่างเฉินนั่ว เครื่องมือทางคณิตศาสตร์สารพัดรูปแบบล้วนถูกใช้งานได้อย่างเชี่ยวชาญช่ำชอง หยิบจับมาใช้ได้ดั่งใจนึก หากคิดจะก้าวเข้าสู่สาขาอื่นของคณิตศาสตร์ มันก็ขึ้นอยู่กับแค่ว่าเจ้าตัวอยากทำหรือไม่อยากทำเท่านั้นเอง

บอสใหญ่เฉินโปพยักหน้าแล้วกล่าว "อาจารย์ฉู่ วางใจได้เลยครับ ผมจะคอยดูแลเป็นพิเศษแน่นอนครับ"

จากนั้นก็หันไปพูดกับเฉินนั่ว "เฉินนั่ว ยินดีด้วยนะ"

"ขอบคุณมากครับท่านรัฐมนตรีเฉิน!"

ในระหว่างที่ทุกคนกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น อู๋หยวนหมิง อธิการบดีมหาวิทยาลัยหัวชิง ก็ได้รับรายงานจากจินเจา หัวหน้าภาควิชาคณิตศาสตร์

"อะไรนะ นายบอกว่าเฉินนั่วพิสูจน์ความเป็นอนันต์ของจำนวนเฉพาะคู่แฝดในงานประชุมคณิตศาสตร์ประจำปีเนี่ยนะ"

"พิสูจน์น่ะพิสูจน์แล้วครับ แต่จะถูกหรือเปล่ายังบอกไม่ได้ ตอนนี้อาจารย์ฉู่กับอาจารย์หวังกำลังรวบรวมศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยต่างๆ เพื่อตรวจสอบเรื่องนี้อยู่ครับ"

จินเจารีบเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นในงานประชุมคณิตศาสตร์ให้อู๋หยวนหมิงฟัง รวมถึงเรื่องที่จางถังหาเรื่องเฉินนั่วด้วย

ปัง!

"ไอ้แก่เอ๊ย รังแกกันเกินไปแล้ว!"

พอฟังรายงานจบ อู๋หยวนหมิงก็ตบโต๊ะอย่างแรงด้วยความโมโห

ภายในหอประชุมใหญ่จินหลิง เหล่าศาสตราจารย์และนักศึกษาปริญญาเอกเกือบพันคนต่างรวมกลุ่มวิจัยกันเองโดยพร้อมเพรียงเพื่อช่วยกันตรวจสอบกระบวนการพิสูจน์ของเฉินนั่ว

มีเพียงกลุ่มของจางถังจากมหาวิทยาลัยซานตงเท่านั้นที่ไม่มีใครยอมมาร่วมกลุ่มด้วย แถมสายตาที่คนรอบข้างมองมายังแฝงความรู้สึกแปลกพิลึกอยู่ตลอดเวลา

"พวกแก่กะโหลกกะลา นึกว่าความเป็นอนันต์ของจำนวนเฉพาะคู่แฝดมันจะพิสูจน์กันได้ง่ายๆ หรือไง รอดูผลตรวจสอบออกมาก่อนเถอะ ฉันอยากจะเห็นสีหน้าของพวกแกนัก!"

หลังจากสบถด่าในใจ จางถังก็ก้มลงจ้องกระบวนการพิสูจน์ในมือเช่นกัน

ในเวลาเดียวกัน บรรดาศาสตราจารย์ภาควิชาคณิตศาสตร์ตามมหาวิทยาลัยทั่วทั้งหัวเซี่ยต่างก็เริ่มลงมือคำนวณตรวจสอบกันเองอย่างกระตือรือร้น

ทว่าบนโลกออนไลน์กลับมีเสียงแตกออกไปคนละทิศละทาง

"ฉันว่าการพิสูจน์ของเฉินนั่วผิดนะ การคำนวณของเขาไม่สอดคล้องกับทฤษฎีบทจำนวนประกอบเชิงลบและทฤษฎีบทจำนวนเฉพาะเชิงลบ…"

คนที่เริ่มเปิดประเด็นคนแรกคือนักวิชาการอิสระนอกระบบ จากนั้นก็มีคนเข้ามาผสมโรงกันยกใหญ่

"ฉันก็สังเกตเห็นเหมือนกัน บนไวท์บอร์ดแผ่นที่สามของเขา จะอธิบายเรื่องจำนวนอสมการสมบูรณ์ที่สอดคล้องกับจำนวนเฉพาะคู่แฝดยังไง"

"ฉันใช้วิธีการแทรกซึมซึ่งกันและกันของลำดับขนาดจำนวนเท่ากันสี่ชนิดมาตรวจสอบไวท์บอร์ดแผ่นที่ห้าของเขาแล้ว ผลลัพธ์มันผิด!"

เหล่านักศึกษาปริญญาโทและปริญญาเอกสายวิชาการตัวจริงเริ่มทนไม่ไหว

"แม่งเอ๊ย กูทนไม่ไหวแล้ว อาจารย์ฉู่กับศาสตราจารย์จากสิบมหาวิทยาลัยชั้นนำเขายังไม่พูดอะไรสักคำ พวกมึงเอาความมั่นหน้ามาจากไหนบอกว่าผิด ถ้าเก่งกาจกันขนาดนั้น ทำไมไม่เห็นหัวชิงกับจิงต้ามาจ้างพวกมึงไปสอนบ้างล่ะ"

"โคตรตลกเลยว่ะ พวกคุณเล่นเอาทฤษฎีของคนยุคก่อนมาสวมทับกับทฤษฎีที่เฉินนั่วคิดค้นขึ้นมาเองเนี่ยนะ ไม่คิดว่ามันน่าขันบ้างเหรอ"

"ความเห็นข้างบนที่บอกว่าไวท์บอร์ดแผ่นที่ห้าผลลัพธ์ผิดน่ะ คุณยังเรียนไม่จบประถมเหรอ ลองไปคำนวณใหม่อีกรอบสิ ฉันคำนวณแล้วมันถูกต้องชัดๆ!"

ชั่วพริบตาเดียว ชาวเน็ตก็แตกออกเป็นสามกลุ่ม กลุ่มที่สนับสนุนเฉินนั่ว กลุ่มที่กังขาในตัวเฉินนั่ว ทั้งสองฝั่งเปิดศึกด่าทอกันผ่านหน้าจออย่างดุเดือด

ส่วนอีกกลุ่มกำลังมึนตึบ พวกเขาไม่รู้เรื่องเลยสักนิดว่าสองฝั่งกำลังเถียงเรื่องอะไรกัน จึงได้แต่นั่งกินเผือกดูเขาตีกันไปเงียบๆ

ณ อีกฟากหนึ่งของมหาสมุทร เทอเรนซ์ เถาวางปากกาในมือลง หลังจากครุ่นคิดอยู่หลายนาทีก็กดโทรศัพท์โทรออกทันที

"ไฮ เพื่อนยาก ทางนายคงเป็นช่วงดึกสงัดแล้วสินะ ดึกป่านนี้ยังไม่นอน ไม่สมกับเป็นนายเลยแฮะ"

คนที่รับสายคือศาสตราจารย์ไวลส์

"อ๋อ พอดีฉันเพิ่งดูกระบวนการพิสูจน์จำนวนเฉพาะคู่แฝดของเฉินนั่วจบ ก็เลยกะว่าจะโทรมาคุยแลกเปลี่ยนกับนายหน่อย"

"บังเอิญจัง ฉันก็เพิ่งจะตรวจสอบเสร็จเหมือนกัน"

"นายก็ตรวจแล้วเหรอ" เทอเรนซ์ เถาประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยว่า "ฉันลองตรวจสอบตามแนวคิดของเขาไปรอบหนึ่ง อย่างน้อยที่สุดตอนนี้ฉันยังไม่พบปัญหาตรงไหนเลยนะ"

"ฉันก็เหมือนกัน!"

ทั้งสองพูดคุยแลกเปลี่ยนกันต่ออีกร่วมครึ่งชั่วโมงถึงได้วางสายไป

ปัง!

ทันใดนั้น ประตูห้องประชุมหมายเลขสองของหอประชุมใหญ่จินหลิงก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง ขัดจังหวะบทสนทนาของทุกคนที่กำลังคุยกันอยู่

ทุกคนขมวดคิ้วแล้วหันไปมองทางประตูเป็นตาเดียว

"เสี่ยวหวัง มีเรื่องอะไรกัน ทำไมถึงลนลานขนาดนี้"

เฉินโปพอเห็นว่าเป็นผู้ช่วยของตัวเองก็ส่งเสียงเอ็ดขึ้นมาทันที

"ท่านครับ ท่านดูนี่สิครับ!"

เสี่ยวหวังยื่นแท็บเล็ตส่งให้

เฉินโปเลื่อนหน้าจอดู ตอนแรกสีหน้าของเขาก็ชะงักไป จากนั้นก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น

"อาจารย์ฉู่ อาจารย์หวัง ดูนี่สิครับ ศาสตราจารย์เทอเรนซ์ เถากับศาสตราจารย์ไวลส์โพสต์ทวิตเตอร์พร้อมกันเลย ใจความหลักๆ คือร่วมแสดงความยินดีกับเฉินนั่วที่พิสูจน์ข้อคาดการณ์ความเป็นอนันต์ของจำนวนเฉพาะคู่แฝดได้สำเร็จแล้วครับ!"

"อะไรนะ!"

ทุกคนอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง

เทอเรนซ์ เถา นักคณิตศาสตร์เชื้อสายจีน ได้รับเหรียญฟีลด์ส รางวัลรามานุจัน และทุนอัจฉริยะแมกอาร์เธอร์ตั้งแต่อายุเพียง 31 ปี ถือเป็นตัวท็อประดับตำนานอย่างแท้จริง

ส่วนไวลส์ นักคณิตศาสตร์ชื่อดังชาวอังกฤษ ผู้ได้รับเหรียญฟีลด์สจำลองเหรียญเงินและรางวัลอาเบล ก็นับเป็นผู้ยิ่งใหญ่ระดับแถวหน้าแห่งวงการคณิตศาสตร์เช่นกัน

อาจกล่าวได้ว่า ทั้งสองคนนี้คือราชาสองท่านผู้อยู่บนจุดสูงสุดของวงการคณิตศาสตร์ เป็นตัวตนที่นักวิชาการคณิตศาสตร์นับไม่ถ้วนต่างต้องแหงนหน้ามอง

ในเมื่อทั้งสองท่านออกโรงมาพูดด้วยตัวเอง ย่อมแสดงให้เห็นแล้วว่ากระบวนการพิสูจน์ความเป็นอนันต์ของจำนวนเฉพาะคู่แฝดของเฉินนั่วนั้นถูกต้องแม่นยำ

หรือพูดอีกอย่างก็คือ เฉินนั่วได้พิสูจน์โจทย์ปัญหาระดับโลกอย่างข้อคาดการณ์ความเป็นอนันต์ของจำนวนเฉพาะคู่แฝดสำเร็จแล้วจริงๆ

"ฮ่าๆ ดีเลย รีบประกาศข่าวนี้ออกไปเดี๋ยวนี้!"