บทที่ 87 เรื่องยิ่งใหญ่แห่งวงการวิชาการหัวเซี่ย

“อาจารย์ฉู่ครับ พวกเรายังต้องตรวจทานต่อไหมครับ”

หัวหน้าชั่วคราวของทีมตรวจทานซึ่งประกอบด้วยศาสตราจารย์จากสิบมหาวิทยาลัยชั้นนำเอ่ยถามเสียงเบา

“ทำไมจะไม่ทำต่อล่ะ”

“พวกคุณตรวจทานเสร็จแล้วรึไง”

“เข้าใจขั้นตอนทั้งหมดแล้วเหรอ”

“วิธีการตั้งหลายแบบในกระบวนการพิสูจน์ของเฉินนั่ว พวกคุณใช้เป็นกันหมดแล้วใช่ไหม”

“ไม่ฉวยโอกาสนี้ทำความเข้าใจให้ทะลุปรุโปร่ง แล้วลองดูว่าจะมีโอกาสต่อยอดไปสู่ข้อคาดการณ์ของโกลด์บาคได้บ้างหรือยังไง”

…

“ข้อสุดท้าย ไม่ใช่ว่าต่อไปพอมีข้อคาดการณ์พวกนี้ขึ้นมาทีไร เราต้องพึ่งแต่นักวิชาการต่างชาติให้ช่วยตรวจทานตลอดหรอกนะ ระดับวิชาการของพวกเรามันแย่ขนาดนั้นเลยรึไง”

คำถามย้อนกลับเป็นชุดของอาจารย์ฉู่ทำให้หัวหน้าชั่วคราวคนนี้ถึงกับพูดไม่ออก หน้าแดงก่ำลามไปถึงคอ

โดยเฉพาะข้อสุดท้าย พวกเขาก็รู้สึกถึงความอัปยศอดสูอยู่ลึกๆ เช่นกัน

ก่อนหน้านี้ก็ข้อคาดการณ์ของโจว มาตอนนี้ก็ข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝด ล้วนแต่ต้องพึ่งต่างประเทศตรวจทานทั้งสิ้น ในประเทศกลับไม่ได้ช่วยอะไรเลยสักนิด

“อาจารย์ฉู่วางใจเถอะครับ คืนนี้ถึงไม่ต้องหลับต้องนอน พวกเราก็จะตรวจทานกระบวนการนี้ให้เสร็จให้ได้ครับ!”

“ลำบากพวกคุณทุกคนแล้ว ฉันหวังว่าผลการตรวจทานระดับนี้ในครั้งต่อไป จะประกาศโดยนักวิชาการชาวหัวเซี่ยของเรา!”

คำพูดเดียวของอาจารย์ฉู่ทำให้เหล่าศาสตราจารย์ที่กำลังตรวจทานอยู่เลือดลมสูบฉีดฮึกเหิมขึ้นมาทันที

ขณะเดียวกันก็พากันหันไปมองเฉินนั่ว เพราะหากพูดถึงระดับฝีมืออย่างเฉินนั่วแล้ว ก็มีแต่การตรวจทานของเขาเท่านั้นที่จะทำให้นักวิชาการระดับนานาชาติยอมรับได้

ไม่กี่นาทีต่อมา บิ๊กบอสแห่งกระทรวงศึกษาธิการและอาจารย์ฉู่พร้อมด้วยนักวิชาการราชบัณฑิตอีกสี่ท่านก็พาเฉินนั่วเดินกลับเข้ามาในหอประชุมใหญ่

เมื่อเห็นเหล่าศาสตราจารย์จับกลุ่มกันสามคนห้าคนเพื่อตรวจทานกันอย่างขะมักเขม้นอยู่ในหอประชุม บรรดาผู้ใหญ่ต่างก็พยักหน้าด้วยความโล่งอก อย่างน้อยก็ยังรู้สถานะและขีดความสามารถของตัวเอง

การปรากฏตัวของบรรดาผู้ใหญ่เริ่มมีคนสังเกตเห็น จากนั้นผู้คนทั่วทั้งงานก็ค่อยๆ ทยอยมองเห็นกันหมด

“เกิดอะไรขึ้นน่ะ ทำไมพวกเขาถึงออกมากันหมดแล้ว หรือว่าการตรวจทานมีปัญหา”

“ไม่น่าจะใช่นะ พวกเหล่าหวงยังไม่ได้ออกมาเลยนี่!”

“ดูจากสีหน้าของบรรดาราชบัณฑิตแล้ว น่าจะมีการค้นพบอะไรใหม่ๆ แน่!”

“เฮ้อ จะคิดมากไปทำไม รีบทำความเข้าใจขั้นตอนพวกนี้ให้ทะลุปรุโปร่งเถอะ เผื่อจะสร้างผลงานอะไรกับข้อคาดการณ์ของโกลด์บาคได้บ้าง!”

เหล่าศาสตราจารย์พากันวิพากษ์วิจารณ์อยู่ไม่กี่ประโยค จากนั้นก็ก้มหน้าก้มตาจดจ่อกับกระบวนการพิสูจน์ในมือต่อ

“เหอะ พวกหลงตัวเอง แค่นี้ยังทำความเข้าใจไม่ได้แล้วยังเพ้อเจ้อจะไปแตะข้อคาดการณ์ของโกลด์บาคอีก ประสาทกลับรึเปล่า!”

จางถังได้ยินเสียงพึมพำของทุกคนแล้วก็แอบสบถด่าอยู่ในใจ

ในเมื่อเหล่าศาสตราจารย์ยังไม่ยอมกลับ แถมยังมีกระบวนการพิสูจน์ของเฉินนั่วอยู่อีก สื่อมวลชนสำนักต่างๆ ก็เปรียบเสมือนฉลามได้กลิ่นคาวเลือด ปักหลักรออยู่ด้านหลังหอประชุมใหญ่ไม่ยอมไปไหน

พอเห็นบิ๊กบอสและบรรดาราชบัณฑิตปรากฏตัวในตอนนี้ นักข่าวจำนวนมากจึงได้กลิ่นความไม่ธรรมดาทันที ต่างส่งเสียงกระซิบบอกทีมงานให้ปรับมุมกล้องเล็งตรงไปยังบรรดาผู้ใหญ่เหล่านั้น

เห็นเพียงบิ๊กบอสแห่งกระทรวงศึกษาธิการเดินขึ้นไปบนเวทีประธาน แล้วรับไมโครโฟนมาจากมือของเจ้าหน้าที่

“ทุกท่านครับ!”

คำพูดสั้นๆ นุ่มนวลเพียงประโยคเดียว ทำให้เหล่าศาสตราจารย์เงยหน้าขึ้นมาในทันที

“ผมมีข่าวดีจะมาบอกทุกท่าน!”

“กระบวนการพิสูจน์ของเฉินนั่วได้รับการตรวจทานเรียบร้อยแล้ว กระบวนการทั้งหมดถูกต้อง พูดอีกอย่างก็คือ ข้อคาดการณ์ความเป็นอนันต์ของจำนวนเฉพาะคู่แฝดได้รับการพิสูจน์แล้ว นับจากนี้เป็นต้นไป มันคือทฤษฎีบทความเป็นอนันต์ของจำนวนเฉพาะคู่แฝดครับ”

พอพูดถึงตรงนี้ บนจอภาพขนาดใหญ่ด้านหลังก็ฉายภาพถ่ายหน้าจอข้อความที่ศาสตราจารย์ไวลส์และศาสตราจารย์เทาได้โพสต์ลงบนทวิตเตอร์

ทุกคนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ทั่วทั้งหอประชุมใหญ่จะระเบิดเสียงฮือฮาดังกระหึ่มขึ้นมา

“ศาสตราจารย์ไวลส์กับศาสตราจารย์เทาโพสต์ข้อความพร้อมกันเลย แสดงว่าทั้งสองคนต้องร่วมกันวิเคราะห์มาแล้วแน่ๆ!”

“เชี่ย ข่าวนี้คงไม่ใช่ข่าวปลอมหรอกนะ!”

“ใช้สมองหน่อยได้ไหม คนที่ยืนอยู่บนเวทีนั่นคือใคร บิ๊กบอสของกระทรวงศึกษาธิการนะ เรื่องระดับนี้ถ้ามาสร้างเรื่องโกหก พวกเราจะไม่ต้องเอาหน้าไปมุดไว้ที่ไหนเลยเหรอ แกสอบติดปริญญาโทมาได้ยังไงเนี่ย”

“เสี่ยวเฉา รีบเข้าทวิตเตอร์ไปดูความเคลื่อนไหวของศาสตราจารย์ทั้งสองท่านเร็วเข้า!”

“อาจารย์ครับ ผมไม่มีบัญชีทวิตเตอร์นะครับ ของพรรค์นี้ในประเทศเราถูกบล็อกไว้นี่!”

“แกมุดท่อไม่เป็นรึไง หัวทึบหรือเปล่าเนี่ย”

“ช่างเถอะ เดี๋ยวฉันโทรหาเพื่อนเก่าสักสองสามคนดีกว่า!”

“…”

ภาพเหตุการณ์ทำนองนี้เกิดขึ้นกับทีมจากแทบทุกมหาวิทยาลัย นักศึกษาปริญญาโทและเอกต่างถูกศาสตราจารย์ด่ากันเปิง

ใช้ทวิตเตอร์เหรอ เรื่องนี้ไม่ได้ผิดกฎหมายหรอก แต่มุดท่อข้ามไปใช้ทวิตเตอร์นี่สิเรื่องใหญ่

การใช้ช่องทางที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมายเพื่อเชื่อมต่อโครงข่ายระหว่างประเทศเป็นเรื่องผิดกฎหมาย ดีไม่ดีอาจจะโดนตำรวจไซเบอร์ส่งจดหมายเตือนและปรับเงินเอาได้

“ศาสตราจารย์แอนดรูว์ ขออภัยที่รบกวนช่วงดึกนะครับ ผมอยากจะขอให้คุณช่วยยืนยันหน่อยว่าข้อความล่าสุดในทวิตเตอร์ของศาสตราจารย์เทากับศาสตราจารย์ไวลส์ เป็นเรื่องเกี่ยวกับการพิสูจน์ความเป็นอนันต์ของจำนวนเฉพาะคู่แฝดใช่ไหมครับ”

“อู๋ชวน แกอยู่อเมริกาไม่ใช่เหรอ เข้าไปดูทวิตเตอร์ล่าสุดของศาสตราจารย์ไวลส์กับศาสตราจารย์เทาให้ฉันหน่อย!”

…

ชั่วพริบตาเดียว มีสายโทรศัพท์โทรออกไปหลายสิบจนถึงหลักร้อยสาย คนต่างแดนจำนวนมากที่ได้รับสายต่างก็พากันงุนงงไปตามๆ กัน

แต่จากนั้นก็ตระหนักได้ทันทีว่าน่าจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นในแวดวงวิชาการ จึงไม่กล้าชักช้า ต่างรีบเข้าไปตรวจเช็กข้อความบนทวิตเตอร์กันยกใหญ่

สิบกว่านาทีต่อมา ทุกคนแทบจะได้รับคำตอบยืนยันที่แน่ชัด

ปฏิกิริยาแรกของทุกคนไม่ใช่การหันไปมองเฉินนั่ว แต่กลับหันไปมองจางถังด้วยสายตาที่แฝงความหมายบางอย่างอันยากจะอธิบาย

ในเวลานี้ จางถังไม่มีท่าทีเย่อหยิ่งจองหองเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป สีหน้าของเขาบึ้งตึงมืดมนจนแทบจะมีน้ำหยดออกมาได้ ส่วนบรรดาศาสตราจารย์และนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยซานตงที่อยู่ด้านหลังต่างก็พากันก้มหน้าจนคางชิดอก

แวดวงวิชาการจำเป็นต้องมีการตั้งข้อสงสัย เพื่อให้เกิดความคิดที่หลากหลายและจุดประกายความคิดสร้างสรรค์ขึ้นมา นี่คือเหตุผลว่าทำไมตอนที่จางถังหาเรื่องกลั่นแกล้งเฉินนั่ว บรรดาผู้ใหญ่ถึงไม่ได้เข้ามาขัดขวาง

แต่พอตั้งข้อสงสัยไปได้ไม่ทันไรก็ถูกตอกหน้ากลับมาจนหงายหลังแบบหมดรูป จางถังเสียหน้าจนไม่รู้จะเอาไปไว้ที่ไหน และในฐานะลูกศิษย์ เมื่ออาจารย์รุ่งพวกเขาก็พลอยได้หน้า แต่เมื่ออาจารย์ร่วงพวกเขาก็พลอยอับอายขายหน้าไปด้วยกัน

“ทุกท่านครับ มาร่วมแสดงความยินดีกับเพื่อนนักศึกษาเฉินนั่วกันเถอะครับ! นี่คืองานเฉลิมฉลองครั้งยิ่งใหญ่ของแวดวงวิชาการแห่งหัวเซี่ยของเรา!”

เมื่อบิ๊กบอสแห่งกระทรวงศึกษาธิการกล่าวจบ ทั่วทั้งหอประชุมก็ส่งเสียงโห่ร้องแสดงความยินดีขึ้นมาอย่างกึกก้อง

พวกเขาได้เป็นประจักษ์พยานในการเกิดปาฏิหาริย์ขึ้นแล้ว

ชายหนุ่มบนเวทีผู้อายุยังไม่ถึงยี่สิบปี ใช้เวลาเพียงสองเดือนในการพิสูจน์โจทย์คณิตศาสตร์ระดับโลกไปถึงสองข้อ ผลงานระดับนี้เพียงพอที่จะทำให้บรรดาศาสตราจารย์ทั้งหลายต้องละอายใจ

บรรดาผู้ใหญ่ไม่ได้เข้าไปขัดจังหวะเสียงโห่ร้องยินดีของคนด้านล่างเวที

“เฉินนั่ว ยินดีด้วยนะ!”

“วีรบุรุษกำเนิดแต่วัยเยาว์จริงๆ ฉันมองคนไม่ผิดเลยจริงๆ!”

“เฉินนั่ว เจ้าหนุ่ม ทำไมไม่ฮึดสู้อีกหน่อย พิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโกลด์บาคไปซะเลยล่ะ ยังไงมันก็มีรากเหง้าเดียวกันอยู่แล้ว!”

“ใช่แล้ว เธอพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวได้ แล้วยังมาพิสูจน์ความเป็นอนันต์ของจำนวนเฉพาะคู่แฝดได้อีก หากในแวดวงคณิตศาสตร์จะมีใครพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโกลด์บาคได้ ก็คงไม่มีใครเหมาะสมไปกว่าเธออีกแล้ว!”

เมื่อได้ยินคำพูดของบรรดาผู้ใหญ่ เฉินนั่วก็ได้แต่กระตุกมุมปาก

ให้พิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโกลด์บาคเนี่ยนะ เขาไม่มีเวลาว่างขนาดนั้นหรอก คนปกติทั่วไปที่ไหนจะว่างไปนั่งวิจัยทฤษฎีจำนวนอะไรพรรค์นั้นกัน

อีกอย่าง การจะใช้วิธีการพิสูจน์ความเป็นอนันต์ของจำนวนเฉพาะคู่แฝดของเขาไปพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโกลด์บาค มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

แต่ถ้าจะต่อยอดจนเกิดผลงานทางวิชาการขึ้นมาบ้าง นั่นย่อมเป็นไปได้อย่างแน่นอน

เหล่านักวิชาการต่างส่งเสียงโห่ร้องยินดีกันถ้วนหน้า ส่วนนักข่าวจำนวนมากที่อยู่ในงานก็เริ่มลงมือร่างข่าวกันตรงนั้นเลย ใครที่ไม่มีโต๊ะก็นั่งยองๆ เขียนกันบนพื้น

ข่าวใหญ่ระดับนี้ รับรองได้ว่าจะต้องดึงดูดสายตาชาวเน็ตทั่วประเทศได้อย่างถล่มทลายแน่นอน