บทที่ 369 มนุษย์! ในที่สุดก็เจอตัวเสียที!

"ก็แค่หมาไม้สองตัวกลับมาเอง ไม่เห็นต้องทำหน้าเครียดขนาดนั้นเลย"

ไป๋เซี่ยวที่ยืนอยู่ข้างๆ อดพึมพำออกมาไม่ได้

ก่อนหน้านี้ตอนที่น้าจับเจ้าสองตัวนั่นโยนออกไปนอกรั้ว ท่าทางพวกมันอย่างกับจะขาดใจตาย ร้องห่มร้องไห้ซะยกใหญ่