บทที่ 288 แบบนี้ไม่ได้นะ!

หยางเถียนฟื้นขึ้นมาตั้งแต่ช่วงค่ำ เพียงแต่สติยังไม่ค่อยแจ่มชัดเท่าไร

พอหมอแวะเข้ามาดูอาการรอบหนึ่ง ยายตัวแสบก็หลับปุ๋ยไปอีกรอบ

เช้าวันถัดมา กำลังวังชาของหยางเถียนถึงค่อยฟื้นกลับมาบ้าง ทว่าพอเธอเอ่ยปากพูดประโยคแรกออกมา หวังเทียนก็ถึงกับยืนเอ๋อ