บทที่ 165 ย่าตามใจจนเคยตัว

หลี่ว่านหลี่ถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด "ใครจะไปรู้ล่ะ เทศกาลไหว้พระจันทร์รอบนี้กูไม่อยากกลับมาเลยด้วยซ้ำ"

"อย่าคิดมากน่า ฉันแค่พูดเล่น ไฟมันจะลามมาถึงพวกเราจริงๆ ซะที่ไหนกันเล่า"

หลี่ฟานอดปลอบไม่ได้ ถ้าแม่งไม่มีหลี่ว่านหลี่อยู่ด้วย ก็ไม่มีใครมาคอยเป็นเพื่อนรับแรงกระแทกน่ะสิ