บทที่ 166 การจองที่แสนสะดวกสบาย

หลี่ฟานกับหลี่ว่านหลี่พากันยืนถือชามข้าวโซ้ยแหลกอยู่ในครัว

ความจริงเขาไม่ได้กะจะกินก่อนเวลาหรอก แต่พอนึกขึ้นได้ว่าหลี่ว่านหลี่อดข้าวมาทั้งคืน แถมยังทำงานมาจนถึงป่านนี้ ถ้าตนเองไม่กิน หลี่ว่านหลี่ก็คงไม่ยอมกินแน่ๆ

“ตอนเช้านายยังต้องไปทำงานอีกใช่ไหม”