บทที่ 338 ความกระตือรือร้นของเหล่านักตกปลา

ข้อสองคือสามารถวางแผนงานได้ อย่างโถงต้อนรับนี้ ถ้าไม่มีหลี่เจี้ยนเซ่อ อาศัยแค่คำอธิบายคลุมเครือของระบบ เขาคงไม่มีทางรู้แน่ว่าสร้างตัวโถงก่อนแล้วค่อยเชื่อมกับลานจอดรถใต้ดินทีหลังได้

ข้อสุดท้ายคือสุ่มได้พวกวัสดุก่อสร้าง แต่พอลองคิดดูอีกที มิน่าล่ะสุ่มไปตั้งร้อยครั้งถึงได้ของระดับสีเขียวมาแค่อย่างเดียว เพราะวัสดุพวกนี้กินโควตาไปเกินครึ่งนี่เอง คิดแบบนี้ก็เท่ากับว่าเขาขาดทุนอยู่ดี กลายเป็นว่าเอาแต้มไปแลกเศษวัสดุตั้งหนึ่งแสนแต้ม

ดูเหมือนจะอ่านใจหลี่ฟานออก หลี่เจี้ยนเซ่อที่กอดแท็บเล็ตอยู่ข้างๆ จึงพูดพึมพำขึ้นมา "ถ้าโครงสร้างหลักใช้วงกบเหล็ก ปริมาณเท่านี้ก็พอทำได้สักสองชั้น แต่พรมขนแกะมีน้อยไปหน่อย เอาเป็นว่าแทนที่ได้เท่าไรก็เท่านั้นแล้วกัน…"