บทที่ 339 พี่หวงยอดเยี่ยมจริงๆ เลยนะ~

พอได้ยินหลี่ฟานพูดแบบนั้น เฉาชวีก็ร้องอ๋อ ไม่ได้เอาท่อนไม้ไปเก็บ แค่โยนทิ้งข้างทางแล้วกระโดดขึ้นกระบะท้ายทันที

หลี่ฟานขี้เกียจจะต่อว่า ในใจเขาก็กำลังร้อนรนพอกัน พอบิดคันเร่งสุดแรง รถก็พุ่งทะยานออกไปราวกับสายฟ้าแลบ ตอนเลี้ยวตรงหัวมุมถนน ล้อข้างหนึ่งถึงกับลอยเคว้งกลางอากาศ

เขาซิ่งมาแบบลุยแหลก พอเบรกรถจอดตรงทางแยกถนนลูกรังของบ่อตกปลา ก็เห็นคนกลุ่มใหญ่ยืนล้อมกันอยู่ตรงคันนา