บทที่ 470 หยางฟาน

ดึกสงัด หลี่ฟานนอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียง พลางขบคิดถึงสิ่งที่หลี่เฉียงพูดเมื่อช่วงค่ำ

เรื่องราวในอดีตของหมู่บ้านหลี่กั่งไม่ได้ช่วยอะไรเขามากนัก มารู้ไว้ก็เหมือนฟังเรื่องซุบซิบเรื่องหนึ่งเท่านั้น

แต่ถึงอย่างนั้น บ่อตกปลาแม้จะยังไม่ถึงกับหยุดยาวเต็มรูปแบบ ทว่าก็แทบไม่ต่างกันแล้ว เขาเองก็พอจะผ่อนคลายลงได้บ้าง เวลาว่างๆ มานอนคิดเรื่องพวกนี้ก็เพลินดีเหมือนกัน