บทที่ 471 ต้าตี้ผู้งุนงง

ผู้จัดการพยักหน้ารับแล้วเดินออกไป ต้าตี้คาบบุหรี่ขึ้นมาหนึ่งมวนด้วยความหงุดหงิดเต็มทน ก่อนจะเคาะสเปซบาร์ดูหนังต่อ

ส่วนคำถามที่ว่าทำไมพวกนักตกปลาถึงไม่ยอมตกน่ะเหรอ ต้องให้เขาคิดด้วยหรือไง หมามันยังไม่ตกเลย แม่งเอ๊ย วันนี้อุณหภูมิติดลบชัดๆ

ต้าตี้พ่นควันบุหรี่ออกมา พลางมองนักตกปลาข้างนอกที่กำลังเก็บข้าวของเดินออกไป เขาอดไม่ได้ที่จะเบ้ปาก