บทที่ 472 พบหยางฟานอีกครั้ง

หยางฟานหัวเราะร่า ไม่มีท่าทีเคอะเขินแม้แต่น้อย เขาล้วงกระเป๋าหยิบกระเป๋าสตางค์ ควักแบงก์ร้อยยื่นให้อีกฝ่าย

"ลำบากพี่คนขับแล้วนะ ที่เหลือ…ทอนด้วยครับ"

คนขับแท็กซี่ที่ตอนแรกกำลังยิ้มแป้น พอได้ยินประโยคหลังเข้าไป สีหน้าก็เจื่อนลงทันที