บทที่ 52 คำชมล้นหลาม

หลี่ฟานถือถุงพลาสติกที่ใส่ไก่สูตรพิเศษเอาไว้ แล้วยืนรออยู่ในลานบ้าน

"ว้าว ฉันว่าตัวนี้ดูใหญ่กว่าหน่อยนะ"

"เฮ้ย ฉันเอาตัวนี้ ดูขาวจั๊วะน่ากินชะมัด"

"อย่าแย่งดิวะ ฉันเห็นก่อนนะเว้ย"

ทุกคนต่างกรูกันเข้ามาเลือกอย่างคึกคัก หลี่ฟานเห็นแล้วถึงกับพูดไม่ออก ขาวจั๊วะเนี่ยมันอะไรของเขาวะ

ว่าแต่ พี่ชายสายบั้นท้ายไก่นี่คนไหนกันล่ะเนี่ย

ไม่นานเขาก็เจอเป้าหมาย ไอ้หนุ่มอ้วนเตี้ยคนหนึ่งกำลังโก้งโค้งพลางชำเลืองมองไก่ตัวโน้นทีตัวนี้ที

ดวงตาหยีเล็กคู่นั้นกลอกไปมาอย่างมีเลศนัย ท่าทางไม่เหมือนคนอื่นเลยสักนิด

"แค่กๆ"

หลี่ฟานแกล้งกระแอมเบาๆ เจ้าอ้วนมีไหวพริบตอบสนองทันที เขารีบเงยหน้าหันมามอง

พอเห็นหลี่ฟานกำลังยักคิ้วหลิ่วตาให้ เจ้าอ้วนก็เข้าใจได้ในพริบตา เขาลอบเหลือบมองพวกที่ยังคงก้มหน้าก้มตาแย่งกันเลือกไก่อยู่ แล้วค่อยๆ ย่องเข้ามาหา

หลี่ฟานไม่รอช้า ยัดถุงพลาสติกใส่มืออีกฝ่ายทันที

"เถ้าแก่ ใช่แบบที่ผมขอไว้ไหมเนี่ย"

เจ้าอ้วนยิ้มกรุ้มกริ่มหน้าตาทะเล้น

"อืม ของอยู่ในท้องหมดแล้ว"

หลี่ฟานตอบด้วยสีหน้าจริงจังเคร่งขรึม

"ทำงานได้ยอดเยี่ยมมาก!"

เจ้าอ้วนพูดอย่างตื่นเต้น พยายามสะกดกลั้นความดีใจเอาไว้อย่างสุดฤทธิ์

ไม่นานนักทุกคนก็หยิบถุงไก่ของตัวเองกันจนครบ ต่างมายืนรวมตัวกันอยู่ในลานบ้าน ใบหน้าแต่ละคนเปล่งประกายด้วยความสุข

"งั้นพวกเราก็กลับกันได้แล้วมั้ง"

"ใช่ กลับบ้านไปให้แม่ต้มไก่ให้กินดีกว่า"

"อ้าว แต่พวกเรายังไม่ได้ซื้อปลากันเลยนี่นา!" หญิงสาวคนหนึ่งนึกขึ้นมาได้ จึงรีบทักขึ้น

"เออจริงด้วย! แต่ตอนนี้อากาศร้อนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย อยากกลับบ้านไปนอนตากแอร์จะแย่"

"เอาไว้คราวหน้าค่อยมาใหม่ดีไหม หรือไม่เถ้าแก่ส่งขนส่งซุ่นเฟิงให้ได้หรือเปล่าคะ"

ทุกคนผลัดกันพูดคนละประโยคสองประโยคจนได้ข้อสรุปอย่างรวดเร็วว่าจะกลับบ้าน ส่วนเรื่องที่ถามถึงการส่งพัสดุ หลี่ฟานก็รีบตอบตกลงทันที

"ไม่มีปัญหาครับ พวกเราแอดวีแชตกันไว้แล้ว วันหลังอยากกินปลาหรือกินไก่ ทักวีแชตบอกผมคำเดียว รับรองว่าส่งด่วนถึงที่ภายในวันนั้นเลยครับ!"

เมื่อได้ยินที่หลี่ฟานพูด ทุกคนต่างพึงพอใจและทยอยเดินไปทางประตูหลัง เตรียมตัวเดินทางกลับ

ครอบครัวของหลี่ฟานต่างยิ้มแย้มแจ่มใส ช่วยกันหิ้วของไปส่งทุกคนถึงที่รถ

"บ๊ายบายนะเถ้าแก่!"

"คราวหน้าชวนเพื่อนๆ มาเที่ยวกันอีกนะครับ!"

หลี่ฟานยืนโบกมืออยู่ที่ประตูหลังไม่หยุด จนกระทั่งรถแล่นลับสายตาไป รอยยิ้มบนใบหน้าถึงได้ค่อยๆ จางลง ก่อนจะรีบสาวเท้าเดินกลับเข้าบ้าน

ตรงลานบ้าน หลี่เฉียงกำลังรูดล้างไส้ไก่อีกรอบ ส่วนหูเยว่ก็ถือถังสีใบหนึ่ง อีกมือถือขันคอยตักน้ำสาดล้างลานบ้านไม่หยุด

เพียงไม่นาน เศษใบผักและคราบเลือดในลานบ้านก็ถูกน้ำชะล้างจนสะอาดเอี่ยม กลับมาเรียบร้อยเหมือนเดิม

แม่ของเขาเป็นแบบนี้เสมอ เรื่องรักความสะอาดนี่จัดว่าขึ้นชื่ออันดับต้นๆ ของหมู่บ้านเลยทีเดียว

ถึงหูเยว่จะรักความสะอาดมาก แต่ก็ไม่เคยบังคับให้หลี่เฉียงหรือหลี่ฟานต้องมาเจ้าระเบียบตาม และไม่เคยอารมณ์เสียใส่เวลาที่สองพ่อลูกทำบ้านเลอะเทอะเลยสักครั้ง

ตรงไหนรกก็เก็บ ตรงไหนเปื้อนก็เช็ดล้าง เธอคอยทำสิ่งเหล่านี้เงียบๆ มาตลอด

หลี่ฟานมองดูแล้วก็ส่ายหัว ยิ้มบางๆ ก่อนจะเดินไปหยิบไม้กวาดตรงมุมบ้านมาช่วยกวาดไล่น้ำขังออกไป

พองานเสร็จ พอยืดตัวขึ้น เขาก็รู้สึกได้ถึงแรงสั่นและเสียงแจ้งเตือนข้อความที่ดังรัวๆ จากโทรศัพท์มือถือ

หลี่ฟานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แม้จะพอเดาได้อยู่แล้ว แต่พอเห็นยอดเงินโอนเข้ามาเป็นพรวน เขาก็ยังอดดีใจไม่ได้

"โอนเงินให้คุณ 20 หยวน"

"โอนเงินให้คุณ 20 หยวน"

"โอนเงินให้คุณ 20 หยวน"

…

เงินค่าผักเข้าแล้ว ทุกคนโอนให้เขากันคนละ 20 หยวน รวมทั้งหมด 160 หยวน

หลี่ฟานมองดูตัวเลขด้วยความประหลาดใจ แต่พอคิดดูอีกที เขาก็พลอยหลุดยิ้มออกมา

ราคานี้จริงๆ แล้วไม่ได้แพงเลย แต่ละคนได้ผักสดกลับไปถุงเบ้อเริ่ม อย่างน้อยๆ ก็น่าจะหนักสี่ห้าชั่งได้

ถ้าไปซื้อข้างนอกก็คงราคานี้จริงๆ หรืออาจจะเรียกได้ว่าถูกกว่าด้วยซ้ำ

แต่พอเอามารวมกันหลายๆ คน มันก็กลายเป็นเงินก้อนที่น่าพอใจไม่น้อย

แน่นอนว่า พอหลี่ฟานบอกเรื่องนี้กับพ่อแม่ที่ลานบ้าน ทั้งคู่ก็ถึงกับอ้าปากค้าง

"160 หยวนเหรอ เยอะขนาดนี้เลยเหรอ"

หูเยว่มองลูกชายด้วยความตกตะลึง นึกสงสัยว่าลูกพูดผิดไปหรือเปล่า

"ฮะๆ ไม่ผิดหรอกแม่ ไม่เชื่อก็ดูสิ"

หลี่ฟานยื่นหน้าจอรายการเงินโอนในโทรศัพท์ให้หูเยว่ดู

"ความจริงก็ไม่ได้แพงหรอก พวกเขาคงคิดตามราคาในซูเปอร์มาร์เก็ตใหญ่ๆ น่ะแม่ เดี๋ยวผมโอนเงินนี้ให้แม่นะ"

หลี่ฟานพูดพลางกดโอนเงินให้หูเยว่

"จะโอนให้แม่ทำไมล่ะ ลูกเก็บไว้เองเถอะ"

"ไม่ได้หรอกครับ นี่มันผักที่แม่กับพ่อปลูก อีกอย่างเอาไว้ที่แม่ ผมจะได้ทำบัญชีรายรับรายจ่ายได้ชัดเจนด้วยไง"

หลี่ฟานหัวเราะร่า หูเยว่พยักหน้าและไม่พูดปฏิเสธอีก

คนในครอบครัวเดียวกัน เรื่องเงินทองไม่มีความจำเป็นต้องมาเกี่ยงกันไปเกี่ยงกันมา ลูกให้ก็รับไว้

"แล้ววันนี้แกหาเงินได้เท่าไหร่ล่ะ"

หลี่เฉียงเทน้ำสกปรกในกะละมังทิ้ง โรยเกลือกับแป้งหมี่ลงไปอีกหน่อย แล้วตักน้ำใส่กะละมังใหม่เพื่อล้างไส้ไก่ต่อ พลางเอ่ยปากถาม

"ค่าตกปลา 300 หยวน ขายไก่ได้กำไร 860 หยวน ค่าข้าวได้มา 300 หยวน หักต้นทุนแล้วกำไรน่าจะราวๆ 150 หยวน ถ้าไม่นับพวกผักกับน้ำโค้กที่แถมไป วันนี้ได้กำไรเน้นๆ 1,200 กว่าหยวนเลยพ่อ"

"เยอะขนาดนั้นเชียว แกซื้อไก่มาเท่าไหร่กันแน่เนี่ย"

หลี่เฉียงตกใจจนมือที่กำลังล้างไส้ไก่ชะงักไปทันที

"ซื้อไก่รุ่นครึ่งปีจากพ่อรองมา 8 ตัว 680 หยวน แล้วก็ซื้อไก่แก่หนึ่งปีจากพ่อสี่มาอีก 4 ตัว 450 หยวน เอาไปขายให้พวกเขาตัวละ 150 หยวนครับ"

ได้ยินแบบนั้น หลี่เฉียงกับหูเยว่ต่างก็นิ่งอึ้งไป

"ไก่แก่ 4 ตัวจ่ายไปแค่ 450 หยวนเองเหรอ"

หูเยว่ถามอย่างไม่อยากจะเชื่อหู

"ฮะๆ คนในหมู่บ้านเดียวกันทั้งนั้น มันก็ต้องราคานี้สิแม่ เขาจะมาคิดเงินผมแพงๆ ได้ยังไงกัน"

หลี่ฟานหัวเราะเบาๆ แล้วแอบชำเลืองมองหลี่เฉียง

เป็นไปตามคาด พอหลี่เฉียงได้ยินแบบนั้นก็เริ่มทำหน้ามุ่ยอย่างหงุดหงิดใจ

ตรงกันข้ามกับหูเยว่ที่ไม่ได้คิดอะไรซับซ้อน ใบหน้าของเธอเปี่ยมไปด้วยความปลื้มใจ

"ดีๆ แม่รู้อยู่แล้วว่าลูกชายแม่เก่งที่สุด!"

หลี่ฟานฉีกยิ้มกว้าง แต่ขณะที่เขากำลังจะอ้าปากโม้ต่อ โทรศัพท์ในมือก็สั่นขึ้นมาอีกครั้ง

มีข้อความใหม่เด้งเข้ามาในกลุ่มบ่อตกปลา

โจวโจว: "บริการของเถ้าแก่สุดยอดมาก ขออวยยศให้เลย เดินดูแลพวกเราไม่หยุดทั้งวัน นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ไปบ่อตกปลา ไม่รู้เหมือนกันว่าบ่ออื่นเขาบริการดีแบบนี้กันหมดไหม"

ไม่นานนัก ในกลุ่มก็เริ่มคึกคักขึ้นมาทันที

สุขทุกข์ปล่อยวาง: "แล้วตกได้ปลามาบ้างไหมล่ะ"

คันหักเป็นประจำ: "ได้งัดกับปลาเฉาดำไซซ์ยักษ์บ้างหรือเปล่า"

โจวโจว: "โทษทีครับ พอดีผมมือใหม่ ตกไม่ได้สักตัว แต่ยืนยันได้เลยว่าปลาในบ่อเถ้าแก่เยอะมากจริงๆ แถมรสชาติยังอร่อยสุดๆ ด้วย"

สุขล้นใจ: "??? พี่ชาย นี่นายดำน้ำลงไปดูมาเหรอ"

โจวโจว: "ฮ่าๆ พวกนายลองไปเองเดี๋ยวก็รู้~"

หวงหวง: "พี่ชาย นายก็โดนตกมาเหมือนกันเรอะ ฮ่าๆ~"

หลี่ฟานเห็นข้อความแล้วก็ยิ้มแก้มปริ ดูท่าคุณชายโจวจะประทับใจกับการบริการของเขามาก ถึงได้มารีวิวชมเร็วขนาดนี้

เขาครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะรัวนิ้วพิมพ์ข้อความยาวเหยียด ตรวจทานดูจนแน่ใจว่าไม่มีอะไรผิดพลาด แล้วจึงกดส่งเข้าไปในกลุ่ม

"ขอบคุณพี่น้องทุกคนที่ชื่นชอบครับ บ่อตกปลาไม่มีวันมือเปล่ากำลังอยู่ในช่วงปรับปรุงพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ตลอดสามวันต่อจากนี้จะมีการแจกอั่งเปาในกลุ่มทุกคืนตอนสามทุ่ม ใครที่สุ่มได้ยอดเงินสูงสุดประจำรอบจะได้รับบัตรตกปลาฟรีหนึ่งใบ ปลาเฉาดำยักษ์กำลังหิวกระหายรอทุกคนอยู่แล้วนะครับ!"