บทที่ 641 ถ้าไม่มีวิชาติดตัว เฒ่าแก่คนนี้จะกล้ามาขอแบ่งข้าวท่านฟานกินได้อย่างไร

"กลัวโทรไปแล้วเขากำลังยุ่งอยู่น่ะครับ"

หลี่ฟานมองซานเชาที่ยืนเกาหัวเกาหูด้วยท่าทางประหม่า แล้วก็ได้แต่หัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้

"งั้นก็ไม่ต้องโทรหรอก พรุ่งนี้เขาก็กลับมาแล้ว แถมยังซื้อของมาฝากนายด้วยนะ… อุ๊ยตาย ดูฉันสิ เผลอหลุดปากจนได้ เสี่ยวชวีอุตส่าห์ฝากให้ฉันเก็บเป็นความลับเชียว"