บทที่ 642 หมูสามชั้นหนึ่งชั่ง ผักกาดขาวครึ่งชั่ง

หลี่ฟานกะพริบตาปริบๆ มองดูพ่อสี่ที่มั่นอกมั่นใจเต็มเปี่ยม

“ไม่ใช่ครับพ่อ ประเด็นคือผักกาดขาวมันโคตรเลี่ยนเลยนะ ร่างกายหนูเหยาเหยาเพิ่งจะเริ่มฟื้นตัว กินของมันเยิ้มขนาดนั้นเข้าไปจะเป็นอะไรไหมครับ?”

พ่อสี่ยิ้มพลางส่ายหัว แล้วพิงหลังกับกำแพง “แกกินน้ำได้มากแค่ไหนในอึกเดียว?”