บทที่ 895 หลี่ฟานขึ้นชั้นสาม

นี่เป็นสวัสดิการอย่างหนึ่งของวิสาหกิจชุมชน ทุกคนในหมู่บ้านรู้ดีว่าช่วงมื้ออาหารชั้นสองคนจะเยอะ ส่วนใหญ่ก็จะมาก่อนเวลาหรือมาทีหลังนิดหน่อย พยายามไม่ไปเบียดกับนักท่องเที่ยว

ส่วนคนแก่คนเฒ่าที่เดินเหินไม่สะดวก ทีมรักษาความปลอดภัยก็จะช่วยเอาข้าวไปส่งให้ในช่วงที่ไม่ค่อยยุ่ง

ชาวบ้านในหมู่บ้านไม่เหมือนคนในเมือง ในเมืองถ้าส่งข้าวแล้วกลัวจะมีปัญหาตามมาจนเดือดร้อน แต่ที่นี่ทุกคนรู้จักมักคุ้นกันหมด บางคนตอนเด็กๆ ยังเคยยัดขนมใส่มือให้ด้วยซ้ำ