บทที่ 896 การพบกันคือพรหมลิขิต

นี่เป็นหนึ่งในสวัสดิการของบริษัทหมู่บ้าน ทุกคนในหมู่บ้านรู้ดีว่าช่วงมื้ออาหารชั้นสองคนจะเยอะ ส่วนใหญ่ก็จะมาก่อนเวลาหรือมาทีหลังนิดหน่อย พยายามไม่ไปเบียดเสียดกับนักท่องเที่ยว

ส่วนผู้เฒ่าผู้แก่ที่เดินเหินไม่สะดวก ทีมรักษาความปลอดภัยก็จะคอยเอาข้าวไปส่งให้ในช่วงที่คนไม่พลุกพล่าน

ชาวบ้านในหมู่บ้านไม่เหมือนคนในเมือง ในเมืองถ้าส่งข้าวให้กันอาจกลัวมีปัญหาตามมาจนเดือดร้อน แต่ที่หมู่บ้านไม่เหมือนกัน ทุกคนรู้จักมักคุ้นกันหมด บางคนตอนเด็กๆ ยังเคยยัดขนมใส่มือให้ด้วยซ้ำ